من هستم...
در روزهایی که زخم جنگ بر تن و روان ما سنگینی میکند، در کنار صدای آمبولانسها، انفجارها و تصاویر ویرانی، صدای دیگری هم باید شنیده شود:
صدای حضور، همدلی و مراقبت انسانی. صدای روانشناسان، مشاوران و مددکارانی که در کنار کادر درمان، مادران سوگوار و کودکان میایستند تا نور ارتباط خاموش نشود.
تا کسی تنها در رنج نماند.
تا کودکی، انسانی، ملتی هنوز احساس کند:
من هستم.
این یک حرکت جمعی، مستقل و غیردولتی است.
دعوتی است برای همراهی، همدلی و حضور.
و اعلامی است جهت آمادگی همکاری داوطلبانه با کلیه بیمارستانها، مؤسسات درمانی، مردمی و حمایتی که این روزها بیش از هر زمان نیاز به یاری ما دارند.
برای ایران
برای مردم ایران
من هستم.

بحث و گفتگو