رئیس محترم سازمان اداری و استخدامی کشور
با سلام و احترام،
ما جمعی از جوانان تحصیلکرده کشور هستیم که با امید به آینده، سالهای ارزشمند عمر خود را صرف تحصیل در دانشگاههای آزاد با شهریههای سنگین و دیگر دانشگاهها کردهایم. هدف ما از تحصیل، داشتن شغلی شرافتمندانه، پایدار و متناسب با تخصصمان بوده است. امروز بسیاری از فارغالتحصیلان، بهویژه در رشتههایی مانند تربیتبدنی و علوم ورزشی، مدیریت، حسابداری، حقوق، روانشناسی و سایر رشتههای پرجمعیت دانشگاهی، با کمبود شدید فرصتهای شغلی و آزمونهایی با حجم گسترده مطالب درسی روبهرو هستند. در کنار این مشکلات، اعمال ضرایب جدید و تغییرات اخیر در نحوه ارزیابی آزمونهای استخدامی و همچنین سقف سنی ۲۸ سال برای شرکت در برخی آزمونها باعث شده شانس تعداد زیادی از فارغالتحصیلان کاهش یافته و دل آنان به درد آید.
بسیاری از ما برای یافتن کار به نهادها و بخشهای مختلف مراجعه کردهایم، اما پاسخ مشترکی که بارها شنیدهایم این بوده است: «تنها مسیر، آزمونهای استخدامی است.» آزمونهایی که در نهایت با ظرفیت بسیار محدود — گاهی تنها یک یا دو نفر برای هزاران فارغالتحصیل — برگزار میشوند. این شرایط دلسردکننده و فرساینده است و بسیاری از جوانان را با انتظار طولانی، ناامیدی و حسرت فرصتهای از دست رفته مواجه کرده است.
در حالی که برای برخی رشتههای پیراپزشکی، مسیر اشتغال مشخصتر است، انتظار داریم با نگاهی منصفانه و آماری، وضعیت سایر رشتهها نیز مورد توجه قرار گیرد و تصمیمات به گونهای اتخاذ شود که حقوق دیگر فارغالتحصیلان نادیده گرفته نشود. گلایه ما از سر دلسوزی است؛ دلسوزی برای نسلی که با احترام، امید و علاقهمندی به آینده کشور، تلاش کرده و سرمایهگذاری نموده است.
از مسئولان محترم تقاضا داریم با بازنگری در ضرایب، اصلاح شیوههای ارزیابی، افزایش ظرفیتهای شغلی و ایجاد ارتباط واقعی میان دانشگاه و بازار کار، شرایط عادلانهتری برای اشتغال فراهم کنند. لطفاً به درد دل جوانان این کشور گوش دهید و صدای دلسوزانه ما باشید تا بتوانیم با انگیزه و امید در مسیر تخصص خود فعالیت کنیم و به آینده این سرزمین کمک نماییم.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو