ریاست محترم جمهور
وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
معاون محترم بهداشت
سلام؛
نظام سلامت جمهوری اسلامی ایران در دهههای اخیر، بهواسطه توسعه زیرساختهای بهداشتی و تلاش گسترده نیروی انسانی متخصص، دستاوردهای ارزشمندی در حوزه بهبود شاخصهای سلامت، کنترل بیماریهای واگیر، ارتقاء پوشش واکسیناسیون، مراقبت از بیماریهای غیرواگیر، کاهش مرگومیر و افزایش امید به زندگی به دست آورده است. این دستاوردها بیش از هر چیز مرهون رویکرد پیشگیرانه، جامعهمحور و سلامتمحور بوده که زیربنای پایداری هر نظام سلامت کارآمد محسوب میشود.
با این حال، علیرغم اهمیت بنیادین بهداشت در حفظ و ارتقاء سلامت جامعه، ساختار کلان نظام سلامت کشور همچنان فاقد یک «نظام بهداشت» منسجم، مستقل و دارای هویت نهادی مشخص است. این در حالی است که ساختارهای حرفهای همچون «نظام پزشکی» و «نظام پرستاری» بهصورت رسمی، تثبیتشده و دارای چارچوبهای روشن قانونی فعالیت مینمایند. فقدان نظام بهداشت بهعنوان یک نهاد حرفهای مستقل، موجب شده است مجموعه خدمات بهداشتی، پیشگیرانه و ارتقاءدهنده سلامت در حاشیه نظام درمان قرار گرفته و جایگاه نیروهای تخصصی این حوزه، شامل کارشناسان بهداشت عمومی، بهداشت حرفهای، بهداشت محیط، بهورزان و سایر ارکان خط مقدم بهداشت، بهصورت پراکنده، ناپایدار و بعضاً فاقد انسجام ساختاری تعریف شود.
نیروهای بهداشتی کشور، اعم از کارشناسان بهداشت عمومی، بهداشت حرفهای، بهداشت محیط و بهورزان، با ایفای نقشهای تخصصی، مکمل و بههمپیوسته، بدنه اصلی نظام بهداشت را تشکیل میدهند. این گروهها با دارا بودن وظایف حرفهای، تخصصی و قانونی مشخص، مسئولیت مستقیم پیشگیری از بیماریها، مراقبتهای اولیه سلامت، پایش مخاطرات محیطی و شغلی، ارتقاء سواد سلامت و حفظ سلامت جامعه را بر عهده دارند. بدیهی است تضعیف، نادیدهگرفتن یا جایگزینپذیر تلقیکردن هر یک از این ارکان، بهطور مستقیم اثربخشی نظام سلامت و امنیت سلامت آحاد جامعه را با مخاطره مواجه میسازد.
شایان ذکر است که با بازنگری و بهروزرسانی کوریکولومهای آموزشی رشتههای مختلف حوزه بهداشت، از جمله بهداشت عمومی، بهداشت حرفهای و بهداشت محیط، توانمندیهای علمی و مهارتی دانشآموختگان این حوزهها بیش از پیش با نیازهای واقعی نظام سلامت همسو شده است. این مجموعه نیروی انسانی متخصص، بهعنوان ستونهای اصلی تحقق رویکرد پیشگیرانه، عدالت در سلامت و پاسخگویی به نیازهای سلامت جامعه شناخته میشوند. بدیهی است بهرهگیری مؤثر و هماهنگ از این ظرفیت ارزشمند، مستلزم وجود یک ساختار نهادی مشخص، مستقل و فراگیر تحت عنوان «نظام بهداشت» میباشد.
لذا بدینوسیله از آن مقام محترم تقاضا داریم با توجه به اهمیت راهبردی پیشگیری، حفاظت و ارتقاء سلامت در پایداری نظام سلامت کشور، دستور فرمایید موضوع «راهاندازی و تثبیت نظام بهداشت» بهعنوان یک نهاد حرفهای مستقل و فراگیر، همتراز با نظام پزشکی و نظام پرستاری، در دستور کار سطوح تصمیمگیری کلان قرار گیرد و جایگاه تمامی نیروهای تخصصی حوزه بهداشت، از جمله بهداشت عمومی، بهداشت حرفهای، بهداشت محیط و بهورزان، بهعنوان بدنه اجرایی و تخصصی این نظام، بهصورت شفاف، قانونی و پایدار تعریف و تضمین شود.
پیشاپیش از بذل توجه و حمایت جنابعالی در راستای تقویت بنیانهای سلامتمحور و پیشگیرانه کشور، صمیمانه سپاسگزاریم.
با تقدیم احترام؛
از طرف جامعه بزرگ بهداشت ایران: اساتید، دانشجویان و کارکنان بهداشت عمومی (مراقبین سلامت، مراقبین سلامت ناظر، بهورزان) ـ بهداشت محیط و بهداشت حرفهای
موفق شد
ویژه
