محکومیت شدید و فوری حمله هوایی به مدرسه شجره طیبه در میناب توسط ایالات متحده آمریکا
مدرسه، پناهگاه امن کودکان و معلمان، نماد بی دفاع ترین قشر جامعه در برابر خشونت است. یکجانبه گرایی دولت های مستکبر در کشور های مختلف و حرکت برای به حداکثر رساندن سود خودشان در استفاده از منابع کشور های مختلف، منجر شده سالانه شاهد حملات مختلف به مدارس و کشتار دانش آموزان در سطح جهان باشیم. حملات عامدانه و آگاهانه به چنین مکان هایی،فراتر از نقض حقوق بشر است؛ این یک قتل عام برنامه ریزی شده و جنایتی سازمان یافته علیه بشریت است. استفاده از قدرت ویرانگر نظامی علیه مکانی که تنها صدای آن، قهقهه کودکان و آموزش معلمان است، نشان از سقوط کامل انسانیت و وحشیگری عریان دارد و امروز در فاجعه ی مدرسه شجره طیبه میناب در ایران، هیچ توجیهی برای این کشتار دو مرحله ای کودکان وجود ندارد؛ این عمل، ننگ ابدی و فراموش نشدنی در پرونده عاملان آن خواهد بود.
ما، امضاکنندگان این بیانیه، با احساسی آمیخته از شوک، خشم و اندوه عمیق، جنایت هولناک و غیرانسانی بمباران مدرسه شجره طیبه در شهر میناب توسط اهالی کودک کش جزیره اپستین، در صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ را به شدیدترین شکل ممکن محکوم می کنیم. این حمله بی رحمانه که منجر به شهادت و جراحت ده ها کودک و شهروند بیگناه شد، نه تنها یک نقض فاحش حقوق بشر و حقوق بینالملل بشردوستانه است، بلکه جنایتی آشکار علیه بشریت و مصداق بارز جنایت جنگی محسوب می شود.
این اقدام وحشیانه، در هتک حرمت تمامی موازین اخلاقی و معاهدات بین المللی، از جمله کنوانسیون های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹، میثاق حقوق مدنی و سیاسی،منشور سازمان ملل متحد و قواعد بینالمللی عرفی است. هدف قرار دادن عمدی یک مرکز آموزشی که باید پناهگاه امنی برای کودکان باشد، نشان دهنده سقوط کامل اخلاقی و بی اعتنایی مطلق به ارزشهای انسانی از سوی عاملان این فاجعه است.
ما این جنایت را در زمره سیاه ترین صفحات تاریخ معاصر ثبت کرده و به جامعه ی جهانی هشدار میدهیم که سکوت یا بی عملی در قبال آن، به معنای تشویق و تکرار چنین فجایعی در آینده خواهد بود؛خطاب به دولت های دیگر کشورها باید گفت، اگر جلوی این مارپیچ سکوت گرفته نشود، کاملاً قابل انتظار است که در آینده ای نزدیک، به نظاره قربانی شدن کودکان سایر ملیت ها بنشینیم، چرا که آنها برای تجاوزشان حد و مرزی نمی شناسند.
ما با صدایی بلند و واحد، از جامعه بینالملل و به ویژه نهادهای ذیل میخواهیم که بدون تأخیر و با قاطعیت کامل وارد عمل شوند و موضع گیری مشخص داشته باشند:
- خطاب به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد: تشکیل جلسه فوقالعاده برای بررسی این جنایت و تصویب قطعنامه های قاطع جهت محکومیت و پیگرد قانونی عاملان آن.
- خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد: محکومیت صریح این حمله و استفاده از تمامی مکانیسم های موجود برای پاسخگو کردن مرتکبان این جنایات
- خطاب به شورای امنیت سازمان ملل متحد: بررسی این حمله به عنوان تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی و اتخاذ اقدامات لازم.
- خطاب به سازمان عفو بین الملل، دیده بان حقوق بشر و سایر نهادهای مدافع حقوق بشر:
مستندسازی جامع و دقیق این جنایت و انتشار جهانی گزارش های خود برای افشای کامل ابعاد آن.
- خطاب به کمیته بینالمللی صلیب سرخ و یون یسف: ارزیابی فوری خسارات انسانی و ارائه کمکهای بشردوستانه به قربانیان و خانوادههای داغدار، و همچنین گزارش دهی در مورد تأثیرات مخرب این حمله بر کودکان.
خواسته های فوری و قاطع ما امضا کنندگان بیا نیه به شرح زیر است:
- شناسایی، تعقیب و محاکمه تمامی دست اندرکاران و فرماندهان مسئول این حمله جنایتکارانه، از جمله تصمیم گیران در سطوح بالا، در یک دادگاه بینالمللی صالح
- اعلام عمومی و رسمی این افراد به عنوان جنایتکار جنگی، جنایتکار علیه بشریت و ناقضان فاحش حقوق بشر از سوی مراجع قضایی و حقوقی بین المللی
- تشکیل یک کمیسیون بینالمللی مستقل و بی طرف برای تحقیق کامل و شفاف در مورد جزئیات این حمله و شناسایی همه ابعاد آن.
- پرداخت غرامت کامل و بدون قید و شرط توسط دولت ایالات متحده آمریکا به خانوادههای شهدا، مجروحان و برای بازسازی کامل مدارس و مراکز آموزشی آسیب دیده.
- عذرخواهی رسمی و عمومی از سوی دولت ایالات متحده آمریکا در برابر ملت شریف و بزرگ ایران و جامعه جهانی.
ما از تمامی دولت ها، سازمان های مردم نهاد، شخصیت های حقوقی و وجدانهای بیدار در سراسر جهان میخواهیم که به این بیانیه بپیوندند و فشار اخلاقی و حقوقی خود را برای تحقق این خواسته ها افزایش دهند. زمان شرمساری و سکوت سپری شده است. امروز، روز عدالتخواهی برای تمام کودکانی است که قربانی خوی وحشی استعمارگران شدهاند، به خصوص کودکان مدرسه شجره طیبه میناب و این اقدام ما به منزله پاسداری از کرامت انسانی است.یادآوری میکنیم که تاریخ، قضاوت نهایی خود را بر اساس اقدامات امروز ما ثبت خواهد کرد. بی عملی در برابر چنین جنایتی، همدستی با ظلم و بی عدالتی است. ما بر این باوریم که وجدان جهانی بیدار خواهد شد و فریاد دادخواهی قربانیان این فاجعه، تا تحقق کامل عدالت، در گوش تاریخ طنین انداز خواهد ماند.
هر امضای شما، برابر است با دادخواهی قطره ای از این دریای خونِ متعلق به انسان های بی گناه؛ پس جای خالی امضای خود را، به خوبی پر کنید:
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو