درود و رحمت خداوند بر روح رهبر شهید و شهدای مقاومت
صدای دلِ دانشآموزان لرستان؛ امتحانات حضوری، پایانِ بیعدالتی در سایه آرامش؟
مسئولان دلسوز آموزش و پرورش استان لرستان و تمام کسانی که صدای ما را میشنوند
موضوع: درخواستی از سرِ ناچاری؛ آیا زمان آن نرسیده که درکمان کنید؟
مگر نه اینکه سایه شوم جنگ از سرِ استان ما کنار رفت و آوای آتشبس، امیدی برای بازگشت به زندگی عادی را در دلها زنده کرد؟ ما نفس راحتی کشیدیم، اما آیا این نفس راحت، زخمهای عمیقِ دورانِ سختی را از روح و روانِ فرزندانِ این دیار پاک کرده است؟
ما، دانشآموزان استان لرستان، در روزهایی که دلهایمان از ترس و اضطراب جنگ لرزید، در دنیای مجازی، در کشاکش بیاینترنتی، قطع و وصل شدنهایِ کلافهکننده، تکالیفِ سنگینی که گویی برایِمان چون کوهی از رنج بود و اینترنتِ ضعیفی که رمقِ یادگیری را از ما میگرفت، تلاش کردیم تا درسی بیاموزیم. اما حقیقت این است که در این اقیانوس پرتلاطمِ مجازی، بسیاری از ما غرق شدیم و نتوانستیم به ساحلِیادگیریِ مطلوب برسیم.
امروز، وقتی خبرِ برگزاریِ امتحانات به صورت حضوری را میشنویم، دلهایمان نه از آمادگی، که از نگرانی و اضطراب تلخی لبریز میشود. آیا منصفانه است که ما، با کولهباری از خاطراتِ تلخِ جنگ و ناکارآمدیِ آموزش مجازی، امروز با سنجشی روبهرو شویم که آمادگیِ واقعیِ آن را نداشتهایم؟ آیا حقِ ما این نیست که درکمان کنند؟ آیا این، خود، پایانِ بیعدالتی نیست؟
ما از شما، مسئولانِ فهیم و دلسوز آموزش و پرورش، و از تمامِ کسانی که قلبشان برایِ آیندهی این سرزمین میتپد، تمنا میکنیم؛ نه به عنوانِ یک دستور، بلکه به عنوانِ یک خواهش قلبی، به وضعیتِ ما رسیدگی کنید. اجازه دهید امتحاناتِ این دوره، که در سایه آرامش تازه یافته برگزار میشود، فرصتی برایِ جبرانِ گذشته باشد، نه دلیلی برایِ فراموش شدنِ سختیهایِ گذشته.
خواهش ما، برگزاریِ امتحانات به صورت غیرحضوری است. تا شاید بتوانیم با دلی آرامتر، آیندهای روشنتر را برایِ خود و استانمان بسازیم. صدایِ ما را بشنوید، قبل از آنکه پژواکِ این بیعدالتی، در دلهایِ ما خاموش شود.
با چشمانی امیدوار به دلسوزیِ شما،
دانشآموزانِ استانِ لرستان

بحث و گفتگو