وزیر محترم ارتباطات و فناوری اطلاعات

رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی (رگولاتوری)

با عرض سلام و احترام

ما شهروندان ایران، مشتریان میلیونی اینترنت ثابت و همراه، با امضای این کارزار خواستار توقف فوری مدل فروش «بسته‌های حجمی-زمانی منقضی‌‎شونده» و جایگزینی آن با مدل عادلانه «حجم دائم‌اعتبار» هستیم.

مشکل چیست؟

امروزه اینترنت دیگر یک کالای لوکس و فانتزی نیست، بلکه مانند آب و برق، یک نیاز حیاتی برای آموزش، کسب‌وکار و ارتباطات است. اما شیوه فروش آن، مصرف‌کننده ایرانی را به گروگان گرفته است:

۱. مالکیت موقت و غیرمنطقی: شما یک کالا را می‌خرید، اما اگر در بازه زمانی تحمیلی اپراتور آن را «مصرف» نکنید، اموالتان از دستتان گرفته می‌شود. آیا تا به حال شنیده‌اید که شارژ سیم‌کارتتان منقضی شود و از بین برود؟ چرا اینترنت باید بترسد و بسوزد؟ اینترنت تاریخ انقضا ندارد، این یک بسته شیر یا نان نیست.

۲. جریمه کاربر در زمان قطعی و بحران: این بزرگ‌ترین فاجعه است. در زمان قطعی‌های سراسری اینترنت (ناشی از فیلترینگ، اعتراضات، اختلالات فنی یا شرایط جنگی)، کاربر نه‌تنها از سرویس محروم می‌شود، بلکه حجم بسته‌اش نیز در حال سوختن است! پولی که بابت سرویسی پرداخته شده که اپراتور آن را ارائه نداده، غیرقانونی‌ترین نوع دریافت وجه است. شما بهای هوایی را می‌پردازید که به شما فروخته نشده است.

۳. فریب قیمت‌گذاری و تاریکی مطلق: با وجود هزاران بسته «عجیب و غریب» یک‌روزه، سه‌روزه، هفتگی، شبانه و ماهانه، هیچ‌کس نمی‌داند ارزش واقعی یک گیگابایت اینترنت چقدر است. این عدم شفافیت، به نظر ما بستری برای گران‌فروشی و دزدی پنهان از جیب مردم است.

۴. تبعیض آشکار نسبت به جهان: در کشوری مثل ترکیه، قانون، اپراتور را مجبور می‌کند حجم باقی‌مانده را در صورت تمدید، تا ۱۲ ماه منتقل کند. در روسیه و بسیاری از کشورهای دیگر، اینترنت صرفاً با دو فاکتور «سرعت» و «حجم» فروخته می‌شود و اعتبار آن دائمی است. آیا کاربر ایرانی از کاربر ترک یا روس کم‌سوادتر یا کم‌حق‌تر است که باید اینترنتش فاسد شود؟

خواسته‌های ما مشخص و حداقلی است:

۱. ابطال بسته‌های زمان‌دار: اینترنت باید صرفاً به صورت «حجمی-دائمی» فروخته شود. کاربر تا زمانی که حجم بخرد، هر زمان که بخواهد حق استفاده از آن را داشته باشد (دقیقاً مثل مدل فروش شارژ تلفن).

۲. الزام به انتقال حجم (Rollover): تا زمان تحقق کامل بند ۱، اپراتورها موظف شوند حجم باقی‌مانده بسته‌های منقضی‎‌شده را در صورت خرید بسته جدید، به طور کامل به دوره بعد منتقل کنند.

۳. توقف سوختن در زمان قطعی: در صورت وقوع قطعی‌های سراسری (جنگ، فیلترینگ و...)، شمارنده زمان بسته‌ها باید متوقف شود (Freeze) یا اعتبار بسته متناسب با زمان قطعی، تمدید گردد.

۴. شفافیت قیمت: اپراتورها ملزم شوند قیمت مصوب هر گیگابایت اینترنت بدون بسته‌بندی فریبنده را به صورت شفاف اعلام کنند.

ما دیگر حاضر نیستیم برای هوایی که استنشاق نکرده‌ایم پول بدهیم. اینترنت یک حق است، نه یک ترفند تجاری برای کلاهبرداری قانونی.

اگر شما هم از سوختن پول و حق‌تان خسته شده‌اید، این طومار را امضا کنید و صدای اعتراض میلیون‌ها کاربر ایرانی باشید.