بسمهتعالی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
وزیر محترم علوم
وزیر محترم آموزش و پرورش
با سلام و احترام؛
اینجانب، با نگرانی و دغدغهای عمیق نسبت به وضعیت فعلی نظام آموزشی و ساختار ورود به بازار کار، نکاتی را جهت اصلاحات بنیادین و تحولآفرین به استحضار حضرتعالی میرسانم.
سالهاست که شاهد انحصار و احتکار در نظام آموزشی و شغلی کشور هستیم؛ «محتکران علمی» و «محتکران شغلی» نظام آموزشی را از مسیر رشد و بهرهوری دور ساختهاند. پایان دادن به حفظیات بیهدف و شکستن بت مدرکگرایی و انحصارگرایی، ضرورتی فوری و حیاتی برای کشور ماست.
متأسفانه، دانشجو زمانی دچار مرگ مغزی میشود که آموزش بدون بیان کاربرد نهایی مفاهیم انجام میپذیرد. مثال روشن آن تدریس مفاهیم ریاضی چون تانژانت و سینوس بدون تبیین نقش آنها در فرود هواپیماست. این جدایی علم از عمل، ناشی از رقابت ناسالم در میان صنوف و عدم آموزش کامل و کاربردی مطالب است.
تحول واقعی زمانی رخ خواهد داد که:
- آموزش توسط کارگروههای متخصص و با تجربه انتخاب شده از سوی وزارت آموزش و پرورش صورت پذیرد.
- محتوای آموزشی بهصورت فیلمهای حرفهای ضبط، بهروزرسانی و مبتنی بر یادگیری عملی ارائه گردد.
- آموزش از حفظیات بیثمر جدا شده و بر یادگیری عمیق و مؤثر با هدف ورود مستقیم به بازار کار متمرکز شود.
- مراکز شبیهسازی کار عملی در دوران تحصیل ایجاد یا توسعه یابد.
- نقش معلمان از تدریس به ارزیابی و سنجش عملکرد دانشآموزان تغییر یابد.
با این تغییرات:
- هزینههای سنگین آموزش و پرورش کاهش مییابد.
- یادگیری افزایش مییابد و بهرهوری نظام آموزشی بالا میرود.
- استرس ناشی از حفظیات بیثمر کاهش یافته و لذت یادگیری جایگزین آن میشود.
- دانشآموختگان بدون وابستگی به رانت و انحصار، مستقیم وارد بازار کار شده و حتی ایجاد اشتغال میکنند.
امروز زمان آن رسیده که نظام آموزشی کشور به سوی عدالت، بهرهوری و شکوفایی استعدادهای واقعی سوق داده شود.
شعار ما باید باشد: شکستن بت حفظیات، شکستن بت مدرکگرایی، و آغاز عصری نوین از یادگیری واقعی و عملگرایی.
با تشکر و احترام
ویژه
بحث و گفتگو