بسمه‌تعالی

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

وزیر محترم علوم

وزیر محترم آموزش و پرورش

با سلام و احترام؛

اینجانب، با نگرانی و دغدغه‌ای عمیق نسبت به وضعیت فعلی نظام آموزشی و ساختار ورود به بازار کار، نکاتی را جهت اصلاحات بنیادین و تحول‌آفرین به استحضار حضرت‌عالی می‌رسانم.

سال‌هاست که شاهد انحصار و احتکار در نظام آموزشی و شغلی کشور هستیم؛ «محتکران علمی» و «محتکران شغلی» نظام آموزشی را از مسیر رشد و بهره‌وری دور ساخته‌اند. پایان دادن به حفظیات بی‌هدف و شکستن بت مدرک‌گرایی و انحصارگرایی، ضرورتی فوری و حیاتی برای کشور ماست.

متأسفانه، دانشجو زمانی دچار مرگ مغزی می‌شود که آموزش بدون بیان کاربرد نهایی مفاهیم انجام می‌پذیرد. مثال روشن آن تدریس مفاهیم ریاضی چون تانژانت و سینوس بدون تبیین نقش آن‌ها در فرود هواپیماست. این جدایی علم از عمل، ناشی از رقابت ناسالم در میان صنوف و عدم آموزش کامل و کاربردی مطالب است.

تحول واقعی زمانی رخ خواهد داد که:

• آموزش توسط کارگروه‌های متخصص و با تجربه انتخاب شده از سوی وزارت آموزش و پرورش صورت پذیرد.
• محتوای آموزشی به‌صورت فیلم‌های حرفه‌ای ضبط، به‌روزرسانی و مبتنی بر یادگیری عملی ارائه گردد.
• آموزش از حفظیات بی‌ثمر جدا شده و بر یادگیری عمیق و مؤثر با هدف ورود مستقیم به بازار کار متمرکز شود.
• مراکز شبیه‌سازی کار عملی در دوران تحصیل ایجاد یا توسعه یابد.
• نقش معلمان از تدریس به ارزیابی و سنجش عملکرد دانش‌آموزان تغییر یابد.

با این تغییرات:

• هزینه‌های سنگین آموزش و پرورش کاهش می‌یابد.
• یادگیری افزایش می‌یابد و بهره‌وری نظام آموزشی بالا می‌رود.
• استرس ناشی از حفظیات بی‌ثمر کاهش یافته و لذت یادگیری جایگزین آن می‌شود.
• دانش‌آموختگان بدون وابستگی به رانت و انحصار، مستقیم وارد بازار کار شده و حتی ایجاد اشتغال می‌کنند.

امروز زمان آن رسیده که نظام آموزشی کشور به سوی عدالت، بهره‌وری و شکوفایی استعدادهای واقعی سوق داده شود.

شعار ما باید باشد: شکستن بت حفظیات، شکستن بت مدرک‌گرایی، و آغاز عصری نوین از یادگیری واقعی و عملگرایی.

با تشکر و احترام