به نام خداوند جان و خرد
موضوع: ثبت روز ۵ دیماه بهعنوان روز تئاتر ملی ایران
در این کارزار، از مردم هوشمند و پاکسرشت سرزمین ایران میخواهیم روز ۵ دیماه را بهعنوان روز تئاتر ملی ایران در تقویمهای قلب خود ثبت کنند. باشد که مسئولان امر، با دیدن چراغهای ذهن و قلب مردم، این خواسته را عملی کنند.
روز ۵ دیماه، روزی است که نامی بزرگ را به ایران هدیه داد؛ روز تولد و آسمانیشدن استادی بیمانند، ستارهی درخشان تئاتر ملی ایران: بهرام بیضایی.
با قلبی اندوهگین و قلمی خسته؛ در فراقِ عیاری تنها.
روزی که یادآور آن است که این فرهنگ، این خاک و این زبان، در روزگاری بهرام بیضایی میآفریند، اما همین فرهنگ نیز این مرد نابغه را از خود میراند. خبر فقدان این بزرگمرد را در حالی میشنویم که او فرسنگها دور از این خاک و سرزمین است.
بهرام بیضایی، مردی متعهد به این خاک و زبان فارسی؛ نامی که تاریخ ایران به او افتخار میکند، کلاه از سر برمیدارد و با احترام و نیکی از او یاد میکند. او سبک و شیوهی اجرایی تئاتر و نویسندگی نمایشنامه به شیوهای ایرانی را به اوج رساند.
او شیوهی اجرای تئاتر ملی ایران را از دل هویت، اسطوره و فرهنگ ایرانی بیرون کشید.
بیضایی با قلم جادویی خود و با نگاهی عمیق به فرهنگ ایرانی، روایتهای شاهنامه، قصهها و اسطورههای ایرانی را در متون نمایشی خود به تصویر کشید.
برای شناخت عناصر تئاتر ملی ایران ـ از زبان فارسی، شیوهی اجرایی، روایت و کارگردانی گرفته تا نگاه ایرانی ـ کافی است آثار پژوهشی و نمایشی بهرام بیضایی با نگاهی تیزبینانه بررسی شود.
در حوزهی پژوهش، آثاری چون نمایش در ایران، هزار افسان کجاست؟، نمایش در چین و… گامی بزرگ در هویتبخشی به تئاتر ملی ایران برداشتهاند.
کتاب ارزشمند نمایش در ایران اثر بهرام بیضایی، قدیمیترین و مهمترین کتاب در حوزهی تاریخ تئاتر و نمایش در ایران است که بهعنوان نخستین و اصلیترین مرجع شناخت تئاتر ملی ایران شناخته میشود.
نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ از جمله مرگ یزدگرد، سهبرخوانی، سیاوشخوانی، ندبه، شب هزارویکم، ضیافت و… هر یک برگ زرینی در تثبیت تئاتر ملی ایران به شمار میآیند.
در نمایش پهلوان اکبر میمیرد، همکاری او با عباس جوانمرد، به رسم و شیوهی اخلاقی پهلوانان ایرانی میپردازد؛ داستانی همانند داستان پوریای ولی که در آن پهلوان اکبر، جان خود را بهخاطر قولی که به پیرزنی داده است، فدا میکند.
بهرام بیضایی، از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران، با نمایش مرگ یزدگرد، مهمترین پیچ تاریخی ایرانیان و بزرگترین پرسش تاریخی این سرزمین را با زبانی فاخر، شاعرانه و نمادین به صحنه میبرد.
در سینما نیز با فیلم باشو، غریبهی کوچک، روایت ملی ایران را در جهان تصویر و سینما به نمایش میگذارد.
پرداختن به تمام جزئیات آثار بهرام بیضایی در این متنِ پیشنهادنامه امکانپذیر نیست؛ ازاینرو نگارنده مقالهای مستقل در اینباره در دست نگارش دارد که در نشریات مرتبط منتشر خواهد شد.
در پایان، بار دیگر خواستهی خود را با صدایی بلند اعلام میکنیم: با نامگذاری روز ۵ دیماه ـ روز تولد و آسمانیشدن بهرام بیضایی ـ میتوانیم گامی جمعی برای توجه ویژهتر به تئاتر ملی ایران و آثار این استاد بزرگ برداریم.
در این کارزار، از مردم هوشمند و پاکسرشت سرزمین ایران میخواهیم روز ۵ دیماه ـ روز تولد و آسمانیشدن بهرام بیضایی ـ را بهعنوان روز تئاتر ملی ایران در تقویمهای قلب خود ثبت کنند.
باشد که مسئولان امر، با دیدن چراغهای ذهن و قلب مردم، این خواسته را عملی کنند.
موفق شد
ویژه
