ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
استاندار محترم چهارمحال و بختیاری
با سلام و احترام؛
از هفشجان که بهدرستی «پایتخت صنعت جوش کشور» نام گرفته تا لردگان، از کوهرنگ تا بروجن، از شهرکرد تا اردل و سامان، سالهاست یکی از پشتوانههای خاموش اما مؤثر صنایع راهبردی نفت، گاز، پتروشیمی و پالایشگاههای کشور بوده است. بخش قابل توجهی از صنعتگران، جوشکاران، فنیکاران و نیروهای متخصص فعال در پروژههای ملی، از مردمان غیور و سختکوش این استان هستند؛ مردمانی که در خط مقدم توسعه کشور ایستادهاند، بیآنکه سهمی متناسب از ثمرات این توسعه به زادگاهشان بازگردد.
با وجود نقش بیبدیل و استراتژیک این نیروهای انسانی در اعتلای زیرساختهای انرژی کشور، استان چهارمحال و بختیاری در دهههای پس از انقلاب اسلامی از نظر توسعه زیرساختی، راهها، گردشگری، اشتغال پایدار و پیشگیری از آسیبهای اجتماعی، همواره در زمره مناطق کمتر برخوردار باقی مانده است. این در حالی است که بسیاری از مناطق دیگر، بهویژه مناطق نفتخیز جنوب، بهطور مشخص و سالیانه از محل «مسئولیتهای اجتماعی وزارت نفت» بهرهمند میشوند.
مطالبه صریح و قانونی مردم استان ما این است که: از آنجا که نیروی انسانی چهارمحال و بختیاری بهطور مستقیم و مستمر در صنایع نفت و گاز کشور نقشآفرینی کرده و میکند، سهم و حق این استان نیز بهصورت سالیانه و ساختارمند از محل مسئولیتهای اجتماعی وزارت نفت همتراز استانهایی چون خوزستان و بوشهر تعیین و تخصیص یابد؛ سهمی که صرف توسعه زیربنایی استان در حوزههای زیر شود:
- بهبود و تکمیل راههای مواصلاتی
- توسعه زیرساختهای گردشگری
- ایجاد اشتغال پایدار
- پیشگیری از آسیبهای اجتماعی
- آب و فاضلاب
- ارتقای خدمات عمومی و بهداشتی، رفاهی
این درخواست نه امتیاز ویژه، بلکه احقاق حق مردمی است که سالها بار توسعه کشور را بر دوش کشیدهاند، اما در تقسیم منافع، همواره نادیده گرفته شدهاند. انتظار میرود دولت مردمی، با نگاه عدالتمحور و ملی، این مطالبه روشن و منصفانه را در تصمیمگیریهای کلان لحاظ کرده و گامی عملی برای جبران این عقبماندگی تاریخی بردارد.
موفق شد
ویژه
