بسمه تعالی
مدیر محترم دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
دکتر مجتبی ملکی چوبری
این کارزار از جانب دانشجویانی است که با کلی آمال و آرزو از خانههای گرمشان دل کنده و به شهر رشت، شهر گرما و صمیمیت، پناه آوردهاند و خوابگاه دانشجویی، مکانی که از دید هر خانواده امنترین و معقولترین مکان برای زیستن است، را برگزیدهاند.
در این میان، یکی از گروههایی که بیشترین آسیب را متحمل میشوند، دانشجویان شهرستانی هستند؛ گروهی که حاشیه امن مالی ندارند و بسیاری از این دانشجویان شاغلاند و برنامه زندگیشان را براساس تقویم آموزشی تنظیم کردهاند.
بخشی از این دانشجویان، این روزها ناچار شدهاند به پانسیونها و اقامتگاههای غیردانشجویی، با هزینههای بالا و در مواردی سطح امنیت پایین، پناه ببرند؛ وضعیتی که نگرانی خانوادهها را نیز تشدید کرده است.
این در حالی است که رابطه دانشجو و دانشگاه در حوزه خوابگاه، رابطهای تعریفشده و مبتنی بر قانون است. دانشجو برای یک ترم کامل خوابگاه را رزرو میکند، هزینه آن را میپردازد و بر همین اساس برای زندگی و تحصیل خود برنامهریزی میکند و این، حق مسلم هر دانشجو است که در صورت تعطیلی اجباری خوابگاه و تخلیه اجباری، هزینهای که حقش است را مطالبه کند؛ هزینهای نه چندان اندک که در این وضعیت اقتصادی، در کنار سایر مخارج دانشگاه و امرار معاش، به سختی برای داشتن یک سرپناه پرداخته است.
ما در وهله اول، از شما درخواست بازگشایی خوابگاه و سپس، خواستار مساعدت در جهت بازگرداندن مبلغ اجاره پرداختشده بابت روزهایی هستیم که به اجبار سرپناهمان را ترک کردهایم، چراکه واضح و مبرهن است که این متارکه از روی خواست و اراده نبوده و ما در کمال احترام از آنجا رانده شدهایم.
پیشاپیش از همکاری شما نهایت تشکر را داریم.
ویژه
بحث و گفتگو