با سلام و احترام،
بدینوسیله ما جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان، مراتب اعتراض و نارضایتی جدی خود را نسبت به تداوم برگزاری کلاسهای مجازی در نیمسال دوم سال تحصیلی اعلام نموده و خواستار بازگشت هرچه سریعتر آموزش حضوری در دانشگاه میباشیم.
ادامه برگزاری کلاسها بهصورت مجازی، علیرغم گذشت مدتزمان قابلتوجه، منجر به کاهش محسوس کیفیت آموزش، افت سطح یادگیری، تضعیف انگیزه تحصیلی دانشجویان و کاهش تعامل علمی مؤثر میان استاد و دانشجو شده است. این مسئله بهویژه در خصوص دروس تخصصی، عملی، آزمایشگاهی و کارگاهی نمود بیشتری داشته و عملاً کارایی آموزشی این دروس را با اختلال جدی مواجه کرده است.
علاوه بر این، مشکلات فنی مکرر، دسترسی نابرابر دانشجویان به اینترنت پایدار و تجهیزات آموزشی مناسب، نبود فضای آموزشی استاندارد و حذف ارتباط حضوری، فشار مضاعفی را بر جامعه دانشجویی تحمیل نموده است؛ در حالیکه دانشگاه بهعنوان یک نهاد علمی معتبر، مسئولیت فراهمسازی بستر آموزش با حداقل افت کیفی و حداکثر اثربخشی را بر عهده دارد.
از سوی دیگر، بررسی رویه دانشگاههای همتراز و معتبر کشور نشان میدهد که بازگشت به آموزش حضوری امری امکانپذیر و اجرایی است. بهعنوان نمونه، دانشگاه علم و صنعت ایران و دانشگاه تهران برگزاری کلاسهای خود را بهصورت حضوری اعلام نمودهاند. این در حالی است که دانشگاه صنعتی اصفهان از نظر جایگاه علمی، سطح آموزشی و توان مدیریتی، همردیف این دانشگاهها محسوب میشود.
بدینترتیب، تداوم آموزش مجازی در دانشگاه صنعتی اصفهان، در مقایسه با برگزاری حضوری کلاسها در دانشگاههای مذکور، این پرسش جدی را در ذهن دانشجویان ایجاد میکند که مبنای این تفاوت در تصمیمگیری چیست و چه توجیهی برای اعمال چنین تبعیضی میان دانشجویان دانشگاههای همسطح وجود دارد. بدیهی است انتظار میرود سیاستهای آموزشی بهگونهای اتخاذ شوند که اصل عدالت آموزشی و برابری فرصتها میان دانشجویان رعایت گردد.
انتظار ما از اساتید محترم، که دانشجویان فرزندان آنها هستند، صرفاً تدریس محتوا نیست، بلکه دفاع از حقوق آموزشی دانشجویان و ایستادگی در برابر تصمیمهاییست که آشکارا به کیفیت آموزش و عدالت آموزشی لطمه میزند. در وقایع اخیر، حقوق خانواده صنعتی اصفهان پایمال شده؛ در حدی که حتی شورای صنفی دانشگاه که محل مطالبه دانشجوست تعلیق شده است! این حوادث، این برداشت را ایجاد میکند که دانشجویان نه بهعنوان اعضای دانشگاه، بلکه مانند افراد فاقد حق اعتراض تلقی میشوند؛ برداشتی که برای ما عمیقاً ناراحتکننده و غیرقابل قبول است.
بیتردید، تداوم آموزش مجازی در بلندمدت منجر به کاهش سطح سواد علمی دانشجویان شده و در ادامه میتواند جایگاه علمی و ارزش آموزشی دانشگاه را تحتتأثیر قرار دهد. این موضوع، بهویژه با توجه به نقش دانشگاه در تربیت نیروی انسانی متخصص و آیندهسازان این مرز و بوم، نیازمند بازنگری فوری است.
با توجه به موارد فوق، تداوم وضعیت فعلی برای دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان قابل قبول و توجیهپذیر نیست. انتظار میرود مدیریت محترم دانشگاه با در نظر گرفتن حقوق آموزشی دانشجویان و حفظ شأن و جایگاه علمی دانشگاه، تصمیمی شفاف، قاطع و عملی در راستای برگزاری حضوری کلاسها اتخاذ نماید.
بدیهی است استمرار این روند میتواند پیامدهای منفی و بعضاً جبرانناپذیری بر کیفیت آموزش و آینده علمی دانشجویان به همراه داشته باشد. همچنین در صورت تداوم برگزاری کلاسها بهصورت مجازی، احتمال کاهش مشارکت آموزشی و افزایش نارضایتی در میان جامعه دانشجویی دور از انتظار نخواهد بود.
در پایان، ضمن تأکید بر مطالبهی بهحق دانشجویان، خواستار رسیدگی فوری به این موضوع و اعلام تصمیم نهایی در کوتاهترین زمان ممکن میباشیم.
با احترام
جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو