به نام خدا
سالهاست بخش مهمی از اپوزیسیون خارجنشین با درخواست عدم مذاکره با کشورهای غربی و وضع تحریم علیه مردم ایران، در جهت افزایش فشار بر شهروندان یا دستکم مشروعیتبخشی به تحریمهای ضدبشری نقشآفرینی کردهاند.
در رأس آنان، پسر شاه مخلوع در سالهای گذشته بارها ضمن مخالفت با حمله نظامی، از تحریمهای شدیدتر استقبال کرده و حتی در چند مورد با آزادسازی منابع ایران برای خرید غذا و دارو مخالفت نموده است.
تحریمهایی که آشکارا اقتصاد و معیشت مردم را هدف گرفتهاند، پس از خروج ترامپ از برجام موجب افزایش چشمگیر نرخ فقر در کشور عزیزمان شدهاند.
اکنون نزدیک به یک سال است که این گروههای ضد وطن، و در رأس آنها رسانهٔ مواجببگیر «اینترنشنال»، در تغییر موضعی آشکار، از «حملهٔ بشردوستانه به ایران» برای «کمک به معترضان» دفاع میکنند.
توحش و رفتارهای فاشیستی این جریان به شکلی سازمانیافته و گسترده ادامه یافته است؛ به گونهای که بر خلاف نمونههای مشابه، مانند جنگ علیه عراق، تظاهرات ضد جنگ در جهان بسیار محدود بوده است.
این گروههای پر سر و صدا و اندک، بر پایهٔ نمونههای محدود خود و بدون هیچگونه افکارسنجی یا صحتسنجی، حملهٔ خارجی را به عنوان «خواست مردم ایران» به افکار عمومی میفروشند.
حمله به تأسیسات گازی پارس جنوبی و اکنون تهدید ترامپ به هدف قرار دادن نیروگاههای ایران نشان میدهد این اقدامات، در امتداد تحریمهای ظالمانه، نه به سود مردم بلکه علیه منافع ملی ایران انجام میشوند.
ما امضاکنندگان این کارزار، که عمدتاً ساکن ایران هستیم، از هممیهنان خود در خارج از کشور انتظار داریم با برپایی تجمعات ضد جنگ، فشار بر رئیسجمهور آمریکا را افزایش دهند و در جهت دفاع از منافع ملت ایران گام بردارند.
با وجود تحریف تاریخ از سوی جریانهای جنگطلب و سلطنتطلب، این واقعیت انکارناپذیر است که هیچ نیروی خارجی نمیتواند برای کشوری آزادی و دموکراسی به ارمغان آورد.
اصلیترین وظیفهٔ هر حاکمیتی تأمین امنیت و رفاه شهروندان است. از تصمیمسازان و مسئولان کشور انتظار میرود با تصمیمات هوشمندانه، این جنگ را به شکلی مطلوب پایان داده و خطر بروز مجدد درگیری را با دیپلماسی و تعامل سازنده با جهان از میان بردارند.
همچنین، برای از میان بردن بهانههای دشمن، باید اصلاحات اساسی در حوزههای اقتصادی و سیاسی صورت گیرد تا ضمن افزایش سرمایهٔ اجتماعی، شرایط برای بازسازی و پیشرفت ایران عزیز فراهم شود.

بحث و گفتگو