وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
رؤسای محترم دانشگاههای علوم پزشکی و دانشکدههای تابع
با سلام و احترام
با عنایت به شرایط ویژه و ناگوار ناشی از وضعیت جنگی تحمیل شده، فرآیند آموزش و انجام پژوهشهای مرتبط با طرحهای مصوّب و پایاننامههای دانشجویان عملاً متوقف گردیده است. اگرچه تمامی دانشجویان و پژوهشگران با آمادگی کامل برای حضور در دانشکدهها اهتمام داشتند، اما بهناچار و بر اثر موانع پیشآمده و صلاحدید مقامات ذیصلاح محترم وزارت بهداشت و دانشگاهها امکان حضور میسر نشده است.
با تأسف بسیار، در روزگاری که خون دانشمندان پژوهشی بر زمین میریزد، گویی پیام آن فداکاری بزرگ در اذهان کمرنگ شده است. اگر ترور اندیشمندان و پژوهشگران این مرزوبوم نشانی از اهمیت حیاتی علم دارد، پس تعطیلی کرسیهای تحقیق و توقف طرحهای پایاننامهای و تحقیقاتی، بیتردید هتک حرمت آن مجاهدتهاست. پژوهش، نه یک «فعالیت جانبی»، که رکنِ بقای ملی، امنیت پایدار و استقلال فکری یک ملت در میدان نبرد ناهمتراز امروز است.
در شرایطی که سنگر درمان با همه توان، بیوقفه و با افتخار پابرجاست و پزشکان و پرستاران دلاور ما اجازه ندادند چراغ سلامت خاموش شود، مگر میتوان پذیرفت که سنگر چراغ علم، دانش و فناوری- که همانا روشناییبخش راه آن درمانگران و زیربنای هر پیشرفتی در جنگ و صلح است - به تعطیلی کشیده شود؟ سنگر درمان، حافظ جانهای فردی است؛ اما سنگر پژوهش، تضمینکننده آینده یک تمدن.
کشوری که در شرایط جنگی، پژوهش را «هزینه» تلقی کند، ناگزیر در آیندهای نزدیک بهای گزاف «جهالت راهبردی» را خواهد پرداخت. اما کشوری که پژوهش را «خط مقدم دفاع نرم» میداند، حتی زیر بمباران نیز طرحهای تحقیقاتی را تعطیل نمیکند، بلکه آنها را به مسئلههای روز جنگ پیوند میزند. بیایید از پزشکِ میدان نبرد نپرسیم «چرا در حال جراحی است؟» و از پژوهشگرِ بحران نپرسیم «چرا پایاننامه مینویسد؟»؛ زیرا پاسخ یکی «نجات زندگی اکنون» و پاسخ دیگری «نجات زندگی در فردا»ست.
لذا تأکید میشود: سنگر درمان پابرجاست. سنگر چراغ علم و دانش و فناوری نیز نه تنها تعطیل نخواهد شد، بلکه باید با قوت بیشتر، متناسب با نیازهای لحظهای جنگ، بازتعریف و پشتیبانی شود.
از سوی دیگر، دانشجویان نیاز مبرم به حمایت مالی و حقوق ماهیانه دارند. بسیاری از ایشان بر اساس دریافتیها، هزینه اجاره مسکن یا اقساط ماهیانه خود را تأمین میکنند و امکان مرخصی یا قطع این حقوق برایشان وجود ندارد. شایان ذکر است که بسیاری از کارکنان، چه بهصورت حضور ناقص و چه بهشیوه دورکاری کامل، حقوق خود را دریافت میدارند؛ حال آنکه به دانشجویان صرفاً مرخصی اجباری پیشنهاد شده است - رویهای که با توجه به استدلالهای یادشده، نه تنها غیرمنصفانه بلکه مغایر با عدالت آموزشی، رفاهی و راهبردی به شمار میآید.
دانشجویان و محققان دانشگاه با صبر و شکیبایی در انتظار بهبود اوضاع و بازگشت هرچه سریعتر به جریان عادی فعالیتها هستند تا بتوانند زمان ازدسترفته را جبران کرده، پروژههای خود را به نقطه پیشرفت پیشین بازگردانند و مسیر ادامه را از سر گیرند. با توجه به غیرقابل پیشبینی بودن مدت زمان این بحران ناشی از جنگ ناجوانمردانهای که از سوی کشورهای متخاصم بر پیکره کشور عزیزمان ایران تحمیل شده است، دانشجویان و پژوهشگران ناچار در وضعیت انتظار به سر میبرند.
لذا با استدعای موکد، خواهشمند است ترتیبی اتخاذ فرمایید که نیمسال تحصیلی مجاز(بدون احتساب در دوره مجاز) به طول دوره تحصیلی دانشجویان متأثر از این شرایط اضافه گردد تا امکان جبران نیمسال ازدسترفته در شرایط جنگ فراهم آید. شایان یادآوری است که در دوره پاندمی کرونا نیز به استناد شرایط مشابه، با افزودن نیمسال اضافی و عادی موافقت به عمل آمده است.
در پایان، از زحمات بیدریغ شما عزیزان در اعتلای علمی کشور عزیزمان ایران و حمایت صبورانه از دانشجویان در تمامی مسائل، صمیمانه سپاسگزاریم و از عمق جان برایتان آرزوی تندرستی و سربلندی داریم.
ویژه
بحث و گفتگو