رهبر انقلاب اسلامی
دبیر شورای عالی امنیت ملی
ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام
رئیس جمهور و رئیس مجلس شورای اسلامی
سلام؛
وضعیت بغرنج و حساس کشور، ریشهها و عوامل بسیار متنوع، تاریخی و پیچیدهای دارد، اما اکنون قطع به یقین ایران در شرایط خوبی به سر نمیبرد. کورسوهای امید در دل جامعه یکی پس از دیگری در حال کمسو شدن هستند. هیچگاه تا این اندازه چشمانداز و دورنمای جامعه از خود، تیره و تار نبوده است. در سالهای اخیر و پس از اتفاقاتی که کشور تجربه کرده، روز به روز حجم ناامیدی، استیصال، خشم، نفرت، شکاف و چنددستگی در بین گروههای مختلف مردم بیشتر شده و با شیب بسیار شدیدی در حال افزایش است. این اتفاق، در سالهای پیشروی ایران، با در نظر گرفتن هر سناریوی محتمل، تحت هیچ شرایطی به سود ساکنین آن نیست.
در این میان، افراد متخصص، نخبه، اندیشمند و صاحبنظر بسیاری وجود دارند که هیچگاه کشور مجالی در راستای بهرهبردن از علمشان به آنها نداده است و به نظر میرسد پس از گذشت سالها، کمیسیونهای تخصصی، مراکز تحقیقاتی و اندیشکدههای مطالعاتی و راهبردی نهادهای رسمی کافی نبودهاند، چرا که کشور ایران با این حجم از پتانسیلهای ذاتی و اکتسابی، بلوغ فکری و سیاسی و جمعیت تحصیلکرده خود، اکنون نباید در شرایطی اینچنین بحرانی، سخت و دشوار قرار گیرد.
برای برونرفت از این وضعیت دشوار و نگرانکننده، نیاز به همکاری و همفکری بیشتری بین متخصصان دلسوز جامعه و دستگاههای اجرایی و حاکمیتی حس میشود. در جوامع تحصیلکرده و دانشگاهی، در تمام ردههای سنی و طیفهای گوناگون فکری و سیاسی، متخصصین و دانشمندان دلسوزی حضور دارند که قلبشان برای ایران میتپد و حاضرند بدون هیچ چشمداشتی تمام تلاش خود را در راستای رسیدن به ایرانی بهتر فراهم کنند.
اینجانب به عنوان یک شهروند و دانشجوی عادی، به نمایندگی از میلیونها ایرانی، عاجزانه تقاضای تشکیل کمیتهها و کارگروههای تخصصی با حضور نخبگان دانشگاهی و روشنفکران دلسوز ایرانی دارم که در قالب نهادی مشورتی و مردمی، در زمینههای کلان اقتصادی، سیاسی، حقوقی، فرهنگی، اجتماعی، بینالمللی و… بتوانند به کمک ایران عزیزمان بیایند. فراهم آوردن بستری امن برای مشورت و همفکری افرادی که تنها معیار گزینش آنها، فقط و فقط دانش و تخصصشان باشد. یک کار اصولی و سازمانیافته، با ارتباطات شفاف و تعریفشده و اطلاعرسانی و پوشش خبری قوی.
چه بسا این تصمیم مهم، خود گامی بزرگ در جهت اعتمادسازی دوباره، یکپارچگی جامعه و فراموشی زخمهای گذشته باشد.
برای آینده
برای فرزندانمان
برای ایران…

بحث و گفتگو