رئیس و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی

با سلام و احترام

ما جمعی از کارمندان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با تأکید بر علاقه‌مندی خود به مجموعه وزارتخانه و رسالت خطیر نظام سلامت، ناچاریم گلایه‌ها و دغدغه‌های معیشتی خود را به‌صورت رسمی با شما در میان بگذاریم.

سال‌های متمادی است که کارکنان وزارت بهداشت و درمان، از روزهای نفس‌گیر همه‌گیری کرونا تا دوران پر استرس جنگ‌های تحمیلی، در خط مقدم خدمت‌رسانی به مردم بوده‌اند و با وجود همه مخاطرات، از انجام وظیفه عقب ننشسته‌اند. بسیاری از همکاران اداری، پشتیبانی، خدمات، مالی، فنی، IT و سایر واحدها در کنار کادر بهداشت و درمان، فشار کاری و روحی فراوانی را تحمل کردند تا چرخه خدمت‌رسانی متوقف نشود.

با وجود این نقش حیاتی، آنچه امروز موجب رنجش و احساس بی‌عدالتی در میان کارکنان شده، تفاوت محسوس و قابل‌توجه مبلغ احکام و دریافتی‌های کارکنان این وزارتخانه در مقایسه با بسیاری از وزارتخانه‌ها و نهادهای دولتی دیگر است؛ آن هم در شرایطی که تورم شدید، هزینه‌های ضروری زندگی را به‌شدت افزایش داده و عملاً قدرت خرید ما را به حداقل رسانده است.

این احساس تبعیض زمانی تشدید شده است که در سال ۱۴۰۵، افزایش حقوق اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها به‌طور ملموسی بسیار بالاتر از افزایش حقوق کارکنان غیرهیئت علمی بوده و این تفاوت در برخی موارد به بیش از ۷۰ درصد می‌رسد؛ موضوعی که برای نیروهای غیرهیئت علمی، به‌ویژه در رده‌های اداری، پشتیبانی و خدمات، بسیار سنگین و غیرقابل توجیه است.

از سوی دیگر، برخلاف برخی گروه‌های حرفه‌ای در نظام سلامت که دارای نهاد صنفی مشخص برای پیگیری مطالبات خود هستند (مثل نظام پرستاری و نظام پزشکی)، کارمندان از چنین پشتوانه منسجمی برخوردار نیستند؛ در نتیجه، طرح و پیگیری مطالبات این قشر، سخت‌تر پیش می‌رود و صدای آنان کمتر به‌طور جدی شنیده می‌شود. نمونه این امر در افزایش مبلغ اضافه‌کار صرفاً برای برخی گروه‌ها (از جمله گروه پرستاری) نمود پیدا کرد، در حالی که سایر کارکنان با همان فشار هزینه‌ها، از این افزایش بی‌نصیب ماندند.

با توجه به موارد فوق، ما امضاکنندگان این نامه، با حفظ احترام کامل، درخواست‌های خود را به شرح زیر تقدیم می‌نماییم:

۱. پیگیری جدی و رسمی موضوع تفاوت دریافتی‌ها و احکام حقوقی کارکنان وزارت بهداشت نسبت به سایر دستگاه‌های اجرایی و نیز تفاوت آشکار در افزایش حقوق سال ۱۴۰۵ بین اعضای هیئت علمی و کارکنان غیرهیئت علمی دانشگاه‌ها، با هدف کاهش این شکاف و ایجاد احساس عدالت نسبی. انتظار می‌رود این موضوع در قالب گزارش‌های تطبیقی و مستند، در کمیسیون‌های ذی‌ربط مجلس بررسی و نتیجه آن به‌صورت شفاف اعلام شود.

۲. طراحی و اجرای سازوکارهای حمایتی و جبرانی برای بهبود وضعیت معیشتی کارکنان، به‌ویژه در شرایط تورمی فعلی؛ از جمله پیش‌بینی ردیف‌های اعتباری مشخص یا فوق‌العاده‌های ویژه برای کارکنان غیرهیئت علمی و رده‌های اداری، پشتیبانی، خدمات، مالی، فنی (بهداشتی و...) و IT، به‌نحوی که بخشی از شکاف موجود در افزایش حقوق سال‌های اخیر جبران شود.

۳. ایجاد یا تقویت یک ساختار رسمی برای پیگیری مطالبات کارکنان (نظیر شورای صنفی، کمیته نمایندگان کارکنان یا «نظام کارمندی»)، تا مطالب و دغدغه‌ها به‌صورت منظم، مستند و مستمر به مدیریت ارشد و مراجع تصمیم‌گیر منتقل شود و امکان گفت‌وگوی مستقیم و نتیجه‌محور فراهم گردد. شایسته است در این ساختار، نمایندگان اقشار مختلف شغلی حضور مؤثر داشته باشند.

شایان ذکر است پیرو مکاتبه رؤسای محترم دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور به وزیر محترم بهداشت، طرح پیشنهادات زیر نیز مزید امتنان خواهد بود:

۱. افزایش امتیاز فوق‌العاده خاص از ۴۴۰۰ به ۲۵۰۰۰

۲. افزایش ۵۰٪ امتیازات فصل هشتم آیین‌نامه اداری و استخدامی اعضای غیر هیئت علمی

۳. ایجاد ضریب ۱.۵ در محاسبه اضافه کاری کارکنان (مانند مشمولین بهره وری)

ما باور داریم کارمندی که دغدغه اصلی او تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای معیشتی خانواده است، ناگزیر از تمرکز و انگیزه او برای خدمت کاسته می‌شود. در مقابل، سرمایه‌گذاری روی معیشت و کرامت شغلی کارکنان، سرمایه‌گذاری بر سلامت جامعه و کیفیت خدمات دانشگاه و نظام سلامت کشور است.

امید است با عنایت ویژه، گامی عملی برای کاهش شکاف موجود و تقویت احساس عدالت و تعلق‌خاطر در میان کارکنان برداشته شود.

با احترام و سپاس از توجه شما