ریاست محترم شورای عالی امنیت ملی
ریاست محترم جمهوری
وزیر محترم ارتباطات و فناوری اطلاعات
با سلام؛
اینترنت را فوراً و بدون قید و شرط وصل کنید.
از ۹ اسفند ۱۴۰۴ اینترنت کشور عملاً فلج شده است. شما میگویید بهخاطر شرایط جنگی و امنیت ملی. مردم حرف شما را میفهمند؛ اما این قطعی گسترده و بیسابقه را نمیپذیرند. چرا؟
اول: پلتفرمهای داخلی و کپیهای بیارزش شما، هرچقدر هم بودجه بسوزانید و تبلیغ کنید، جای پلتفرمهای خارجی را نمیگیرند. مردم ایران کار و زندگیشان در اینستاگرام، تلگرام، واتساپ، یوتیوب و ایکس است. فروشگاه اینترنتی روی اینستاگرام میچرخد، پزشک از طریق واتساپ ویزیت آنلاین میکند، روزنامهنگار از ایکس گزارش میدهد، معلم خصوصی از تلگرام شاگرد جذب میکند. روبیکا و ایتا و سروش و بله هیچوقت، هیچوقت جای اینها را نخواهند گرفت. اینترنت را که میبندید، در واقع چرخ اقتصادی میلیونها خانواده را از کار میاندازید. اینترنت فقط بازی و سرگرمی نیست؛ نان مردم توی همین پلتفرمهایی است که شما از آنها متنفرید!
دوم: اینترنت که قطع میشود، اوضاع بدتر میشود. مردم نمیتوانند از حال عزیزانشان در شهرهایی که زیر حملهاند با خبر شوند. شایعه و دروغ در خلأ اطلاعاتی مثل آتش میپیچد. ترس و آشفتگی چند برابر میشود. قطع اینترنت یعنی قطع شریان حیاتی یک ملت در بحران. این کمک به امنیت نیست؛ این ریختن بنزین روی شعلههای وحشت است.
سوم: بزرگترین نقطهٔ ریاکاری همینجاست. اگر اینترنت بهخاطر امنیت قطع است، چرا مقامها، مسئولان، معلمها، وکلا، پزشکان مرفه و کلاً هرکس بندش به جایی بند است، اینترنت پرو یا سیمسفید دارد؟ همان اینترنتی که بهقول شما «تهدید امنیتی» است، چرا برای پسر فلان مسئول و دختر بهمان مدیر آزاد و پرسرعت است، اما برای مردم عادی نباید وصل باشد؟ مگر مردم قرار است هدف ترور و حمله باشند که اینترنتشان بسته بماند؟ مگر آنها حق استفاده از اینترنت آزاد را ندارند؟ این یک تبعیض شرمآور است. اینترنت یا برای همه است یا برای هیچکس. این متناقضانهترین شکل حکمرانی است: خودتان و دوروبریهایتان با خیال راحت در شبکههای جهانی میچرخید و مردم را به بهانهٔ امنیت از ابتداییترین حق ارتباط محروم میکنید.
چهارم: بهانهٔ امنیت از اساس پوچ است. ما قبلاً هم این فیلم را دیدهایم. در سالهای گذشته هم بارها بهاسم امنیت، اینترنت را کند کردند یا قطع، دسترسیها را بستند؛ نتیجه چه شد؟ دانشمندان هستهای ما یکییکی ترور شدند. مقامها و چهرههای مهم مورد سوءقصد قرار گرفتند. قطع اینترنت ذرهای جلوی هیچ تهدید واقعی را نگرفت. اسرائیل و دشمنان ما که برای عملیاتهایشان از اینترنت مردم ایران استفاده نمیکنند. اینترنت مردم را میبندید که چه شود؟ که مردم نتوانند از حملات باخبر شوند؟ که صداها خاموش شود؟ این امنیتسازی نیست، اختناق است.
پنجم و آخر: هرکس هرطور که دلش بخواهد از اینترنت استفاده میکند و به هیچکس، هیچکس ربطی ندارد. اینترنت فضای شخصی تکتک مردم است. شما حق ندارید در زندگی دیجیتال ملت فضولی کنید، محدودش کنید یا برایش تصمیم بگیرید. مردم آنقدر عقل دارند که خودشان راه درست و غلط را تشخیص بدهند. دیگر بس است این قیممآبی تحقیرآمیز.
اینترنت را وصل کنید. همین حالا. نه فردا، نه یک ساعت دیگر. همین الان!
ویژه
بحث و گفتگو