ریاست محترم شورای عالی فضای مجازی
وزیر محترم ارتباطات و فناوری اطلاعات
با سلام و خسته نباشید خدمت شما عزیزان؛
ما دانشآموزان و دانشجویان کشور، قربانیان خاموش محدودیتهای اینترنت هستیم، نه سربازان هیچ رژیمی و نه تهدیدی برای امنیت ملی. مشکل به یک رشته ختم نمیشود: یک هنرجوی الکترونیک مثل من، برای طراحی مدار و برنامهنویسی، نیازمند دانلود شماتیکهای تخصصی، استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و خرید کتابهای مرجعی است که تنها در سایتهای بینالمللی و بهصورت پولی عرضه میشوند. در کنارش، دانشجوی کامپیوتر برای اجرای پروژههایش به مخازن کدی مانند گیتهاب و مستندات فنی نیاز دارد، دانشجوی گرافیک و معماری باید تکسچرها، مدلهای سهبعدی و فونتهای تخصصی دانلود کند، دانشجوی علوم پزشکی نمیتواند جدیدترین مقالات پابمد را بخواند، و هنرجوی مکانیک از کتابخانههای استاندارد قطعات و نقشههای فنی محروم مانده است. همۀ اینها یعنی توقف علمآموزی یک نسل.
ما نگرانیهای امنیتی از جمله تهدیدات سایبری را درک میکنیم، اما منطقی نیست که راه مقابله با هک شدن، فلج کردن دست و بال آیندهسازان کشور باشد. اگر بحث صرفاً نفوذ از جانب آمریکا و امثال آن است، شرکتهای دولتی و خصوصی هم نباید به اینترنت بینالملل وصل باشند؛ اما همگی میدانیم چنین چیزی عملاً غیرممکن است و تمامی مشاغل به این ارتباطات وابستهاند. در این میان، این ماییم که بیگناه و بدون هیچ اختیاری، هزینه این سیاستهای یکسانانگارانه را با افت شدید علمی، عقبماندن از رقبای جهانی و از دست دادن فرصتهای شغلی میپردازیم.
درخواست مشخص ما بهعنوان جامعۀ دانشآموزی و دانشجویی، طراحی «بستۀ اینترنت علمی و آموزشی قراردادی» است. تقاضا داریم برای دانشآموزان و دانشجویانی که نیازشان از طریق نهاد آموزشی احراز میشود، اینترنت جهانی طبقهبندیشده و هدفمند با ترافیک رایگان یا نیمبها فراهم شود؛ اینترنتی مخصوص منابع علمی، مخازن کد، کتابخانههای دیجیتال و ابزارهای تخصصی. اینگونه هم چرخ آموزش میچرخد، هم نظارت بر مصرف وجود دارد، و هم نسل جوان به جای حس سرخوردگی، خود را در مسیر سازندگی کشور میبیند. خواهشمندیم صدای قربانیان این ماجرا را بشنوید و راه نجاتی برای ادامه تحصیل ما بگشایید.
ویژه
بحث و گفتگو