معاونت محترم بهداشتی
موضوع: درخواست بازنگری در حذف دورکاری پنجشنبهها از منظر سلامت روان و بهرهوری سازمانی
با سلام و احترام؛
ما، جمعی از روانشناسان شاغل در مراکز بهداشت، بر این باوریم که هر تصمیم اداری در حوزه منابع انسانی، تنها یک تصمیم اجرایی نیست؛ بلکه بهطور مستقیم بر سلامت روان، احساس امنیت شغلی، انگیزه، فرسودگی، و کیفیت ارائه خدمت اثر میگذارد. از این رو، حذف امکان دورکاری در روزهای پنجشنبه را نه صرفاً یک تغییر در شیوه حضور، بلکه مداخلهای میدانیم که میتواند پیامدهای قابل توجهی بر روان کارکنان و کارآمدی نظام خدمترسانی داشته باشد.
در شرایطی که فشارهای اقتصادی، تورم، نگرانیهای اجتماعی، و فرسایش روانی ناشی از زیست روزمره، بر بخش بزرگی از جامعه سایه انداخته است، کارکنان مراکز بهداشت نیز از این فشارها مستثنی نیستند. در چنین بستری، دورکاری پنجشنبهها برای بسیاری از همکاران تنها یک امتیاز اداری نبوده، بلکه یک سازوکار روانتنظیمگر بوده است؛ فرصتی برای بازیابی انرژی روانی، کاهش خستگی هیجانی، مدیریت بهتر تعارضهای شغلی و خانوادگی، و حفظ آمادگی ذهنی برای ادامه مسئولیتهای حرفهای.
از منظر روانشناسی سازمانی، حذف ناگهانی چنین امکانی، میتواند به افزایش احساس فشار، کاهش ادراک حمایت سازمانی، و تشدید فرسودگی شغلی منجر شود. تجربههای حرفهای ما نشان میدهد زمانی که کارکنان احساس کنند نیازهای انسانی آنان درک نمیشود، بهتدریج دچار افت انگیزه، کاهش تعلق سازمانی و تحلیل انرژی روانی میشوند؛ امری که در بلندمدت، مستقیماً کیفیت عملکرد و تعامل با مراجعان را تحت تأثیر قرار میدهد.
نکتهای که اهمیت این موضوع را دوچندان میکند، ترکیب جمعیتی نیروی انسانی در مراکز بهداشت است. بخش عمدهای از همکاران ما را بانوان و مادران تشکیل میدهند؛ افرادی که همزمان بار مسئولیت حرفهای و بار عاطفی و خانوادگی را بر دوش میکشند. برای این گروه، استمرار امکان دورکاری در روزهای پنجشنبه میتواند نقشی بسیار مؤثر در حفظ تعادل نقشها، کاهش فشار روانی، تقویت احساس کفایت، افزایش رضایت شغلی و در نهایت ارتقای سلامت خانواده داشته باشد. از منظر روانشناسی، حمایت از مادر شاغل، صرفاً حمایت از یک فرد نیست؛ بلکه حمایت از بنیان عاطفی یک خانواده و در سطحی گستردهتر، حمایت از سلامت اجتماعی است.
همچنین نباید از این واقعیت غافل شد که در روزهای پنجشنبه، مراکز منتخب بهداشت همچنان فعالاند و جریان خدمترسانی متوقف نمیشود. بنابراین تداوم دورکاری برای بخشی از نیروهای ستادی یا اداری، نه تنها خللی در خدمت ایجاد نمیکند، بلکه میتواند بهعنوان یک سیاست هوشمندانه در جهت کاهش فرسایش نیروی انسانی، بهبود تمرکز، و افزایش بهرهوری عمل کند.
ما معتقدیم سازمانی که سلامت روان کارکنان خود را جدی بگیرد، در حقیقت بر سرمایه انسانی خود سرمایهگذاری میکند. تصمیمهای منعطف، انسانی و مبتنی بر درک شرایط واقعی کارکنان، نهتنها نشانه ضعف مدیریتی نیست، بلکه جلوهای از بلوغ سازمانی و نگاه آیندهنگر است.
از اینرو، با احترام و تأکید بر ضرورت توجه به ملاحظات روانشناختی، درخواست داریم موضوع حذف دورکاری پنجشنبهها مجدداً و با رویکردی کارشناسانه بازنگری شود و امکان استمرار آن، بهویژه برای حفظ سلامت روان همکاران، تقویت رضایت شغلی و حمایت از بانوان و مادران شاغل، مورد توجه قرار گیرد.
با سپاس و احترام
ویژه
بحث و گفتگو