سالهاست مردم ایران بهای سنگین انحصار در بازار خودرو را پرداخت میکنند. بازاری که در آن ایرانخودرو و سایپا با وجود دهها سال برخورداری از حمایتهای گسترده، همچنان نتوانستهاند رضایت مردم را جلب کنند. نتیجه این سالها برای مردم چیزی جز خودروهای گران، کیفیت پایین، خدمات نامطلوب، کاهش قدرت خرید و از بین رفتن حق انتخاب نبوده است.
از مردم میخواهند برای حمایت از «تولید ملی» هزینه بدهند؛ اما تولید ملی زمانی ارزشمند است که محصولی باکیفیت، ایمن، رقابتی و با قیمت منطقی به مردم ارائه شود. خودرویی که با هزینهای سنگین تولید میشود، کیفیت آن بارها مورد انتقاد قرار گرفته و قیمت آن از توان خرید بخش بزرگی از جامعه خارج شده است، دیگر نمیتواند بهتنهایی با شعار «تولید ملی» توجیه شود. حمایت از تولید نباید به معنای نادیده گرفتن حقوق مصرفکننده باشد.
سالهاست این پرسش بیپاسخ مانده است که چرا هر زمان احتمال ایجاد رقابت، کاهش قیمت یا افزایش حق انتخاب مردم مطرح میشود، موانعی بر سر راه آن ایجاد میشود؟ چرا بازار خودرو، واردات خودرو، خودروهای دستدوم و حتی قیمتگذاری بسیاری از محصولات، همواره به شکلی پیش میرود که نتیجه نهایی آن حفظ وضع موجود و فشار بیشتر بر مردم است؟
بخش بزرگی از جامعه این احساس را دارد که شبکهای از منافع و روابط، مانع شکلگیری رقابت واقعی در بازار خودرو شده است. مردم حق دارند بدانند چه عواملی باعث شده است که ایرانخودرو و سایپا طی سالیان طولانی همچنان بازیگران مسلط این بازار باقی بمانند و چرا رقابت آزاد و سالم، آنگونه که شایسته اقتصاد کشور است، شکل نمیگیرد.
اگر این شرکتها واقعاً توان رقابت دارند، چرا از رقابت واقعی با خودروسازان دیگر هراس وجود دارد؟ چرا مصرفکننده ایرانی نباید آزادانه میان محصولات متنوع، باکیفیت و با قیمت منصفانه انتخاب کند؟
سالهاست میلیاردها تومان حمایت مستقیم و غیرمستقیم، تسهیلات، امتیازات و سیاستهای حمایتی به نام اشتغال، تولید ملی و صنعت خودرو پرداخت شده است؛ اما سهم مردم از این حمایتها چه بوده است؟ آیا نتیجه آن افزایش کیفیت، کاهش قیمت و رضایت مصرفکننده بوده یا ادامه نارضایتی گسترده و کاهش روزافزون قدرت خرید؟
سؤال مهمتر این است که چرا با وجود نهادهایی مانند شورای رقابت، سازمان حمایت از مصرفکنندگان، وزارت صنعت، معدن و تجارت و سایر دستگاههای نظارتی، هنوز مشکل انحصار، قیمتگذاری غیررقابتی و نارضایتی عمومی پابرجاست؟ مردم انتظار پاسخ شفاف دارند.
ما امضاکنندگان این کارزار خواستار آن هستیم که انحصار بازار خودرو پایان یابد، فرآیند قیمتگذاری شفاف شود، رقابت واقعی برقرار گردد، حمایتهای دولتی مشروط به ارتقای کیفیت و رضایت مصرفکننده باشد و هیچ شرکتی فراتر از پاسخگویی در برابر مردم قرار نگیرد.
این مطالبه، مخالفت با تولید ملی نیست؛ این مطالبه دفاع از حقوق ملت ایران است. تولیدی که بدون رقابت، بدون کیفیت و بدون احترام به مصرفکننده ادامه یابد، نه موجب افتخار ملی است و نه تأمینکننده منافع مردم.
امروز میلیونها ایرانی تنها یک خواسته دارند: پایان انحصار، شفافیت، رقابت سالم، قیمت منصفانه و احترام به حقوق مصرفکننده.
اگر شما نیز معتقدید که مردم ایران سزاوار خودرویی ایمن، باکیفیت و با قیمت عادلانه هستند، این کارزار را امضا کنید.
سکوت، استمرار همین وضعیت است؛ اما اتحاد مردم میتواند آغاز پایان سالها انحصار و بیعدالتی باشد.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو