وزیر محترم آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران
رئیس محترم کمیته آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی
سلام و احترام،
همان طور که مستحضرید، آموزش سرمایهگذاری بلندمدت یک ملت برای ساخت آینده کشور است و ضعف عملکرد ساختار آموزشی موجب خسارت های جبران ناپذیری در مسیر پیشرفت کشورها خواهد شد. از این رو، وظیفه ذاتی آموزش و پرورش نه فقط انتقال مفاهیم علمی بلکه ایجاد بستری برای رشد همهجانبه دانش آموزان است و این هدف جز با تعامل و ارتباط اجتماعی در محیطی متناسب با اهداف مدنظر ممکن نیست.
بر همین مبنا، همواره آموزش مجازی به عنوان یک مکمل آموزشی مورد توجه نظام های آموزشی است. زیرا، آموزش مجازی به دلیل محدودیت تعامل اجتماعی هیچگاه امکان تحقق وظایف تعلیم و تربیت را نداشته و ندارد.
تحقیقات علمی و رویه کشورهای پیشرفته آموزشی نیز نشان داده است آموزش مجازی، علاوه بر عدم قابلیت بسترسازی تربیتی، نمی تواند جایگزین مناسبی برای آموزش و تعلیم محتوای درسی تلقی شود. به خصوص در رده های سنی پایین تر تحصیلی، حتی با وجود زیرساخت های قوی و مناسب، آموزش مجازی صرف، عملکرد پایینی به همراه دارد.
تحقیقات و آمارهای رسمی کشور نیز موید این واقعیت است. آمارهای رسمی نشان میدهند در دوره کرونا و مجازی شدن کل آموزش کشور، دانش آموزان دچار افت تحصیلی شدید شدند. علاوه بر این، آموزش مجازی در آن دوره افزایش چندبرابری ترک تحصیل دانش آموزان را به همراه داشت.
با این وجود، اخبار رسمی و غیررسمی مبنی بر احتمال غیرحضوری شدن مدارس در سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ به دلیل صرفه جویی انرژی وجود دارد. لذا خواهشمند است با توجه به اهمیت آموزش پایه در بالندگی کشور و اهمیت آن در تربیت نیروی انسانی آینده ساز ایران نسبت به حضوری شدن مدارس در سال تحصیلی پیش رو اقدام مقتضی را مبذول فرمایید.
ویژه
بحث و گفتگو