بسمه تعالی
جناب آقای دکتر محمدرضا ظفرقندی
وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
(بهویژه اعضای محترم کمیسیون بهداشت و درمان و کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری)
با سلام و احترام؛
ما، جمعی از دانشجویان دانشگاههای علوم پزشکی کشور، امروز نه صرفاً بهعنوان دانشجو، بلکه بهعنوان فرزندان این سرزمین و آیندهسازان نظام سلامت، با قلبی آکنده از نگرانی، این نامه را خطاب به شما مینویسیم.
در روزهایی که کشور شرایطی متفاوت و بحرانی را پشت سر میگذارد، انتظار جامعه دانشگاهی آن است که تصمیمات آموزشی نیز متناسب با همین شرایط اتخاذ شوند؛ تصمیماتی که پیش از هر چیز، امنیت، آرامش و کرامت دانشجویان را در اولویت قرار دهند.
متأسفانه در روزهای اخیر، کشور شاهد حوادث تلخ و دردناکی بوده است؛ از فاجعه بیمارستان اهواز و حادثه میناب و آسایشگاه سربازان گرفته تا شهادت یکی از دانشجویان دانشگاه هرمزگان. هر یک از این وقایع، فارغ از علل و ابعاد آن، این حقیقت را یادآوری میکند که در شرایط بحرانی، کوچکترین غفلت از اصل حفظ جان و امنیت میتواند خسارتهایی جبرانناپذیر به همراه داشته باشد.
در چنین شرایطی، اصرار بر برگزاری حضوری امتحانات پایانترم، آن هم برای هزاران دانشجویی که باید از شهرهای مختلف کشور سفر کنند، نگرانیهای فراوانی را برای دانشجویان و خانوادههای آنان ایجاد کرده است؛ نگرانیهایی که نباید نادیده گرفته شوند.
نکته قابل تأمل آن است که شوراهای صنفی دانشجویان از مدتها قبل نسبت به ضرورت ایجاد و تقویت زیرساختهای آموزش و ارزشیابی الکترونیک هشدار داده بودند و بر آمادگی دانشگاهها برای مدیریت شرایط بحرانی تأکید داشتند. با این وجود، اقدامات کافی در این زمینه انجام نشد و اکنون نتیجه این کمتوجهی، به جای آنکه متوجه مدیران و برنامهریزان باشد، بر دوش دانشجویان گذاشته شده است.
پذیرفتنی نیست که ضعف در برنامهریزی، با اجبار دانشجویان به حضور فیزیکی جبران شود.
در ترم گذشته، یکی از مهمترین استدلالهای مطرحشده برای برگزاری حضوری امتحانات این بود که چون آموزش بهصورت حضوری برگزار شده است، ارزشیابی نیز باید حضوری باشد.
اکنون این پرسش جدی برای جامعه دانشجویی مطرح است که با توجه به اینکه آموزشهای این ترم بهصورت مجازی برگزار شدهاند، بر چه مبنای علمی، آموزشی و منطقی همچنان بر برگزاری حضوری امتحانات اصرار میشود؟
اگر معیار، همخوانی شیوه آموزش و شیوه ارزشیابی بوده است، امروز همان منطق اقتضا میکند که ارزشیابی نیز متناسب با آموزش مجازی طراحی شود.
از سوی دیگر، برای بسیاری از دانشجویان این پرسش نیز مطرح است که چگونه جلسات مجلس شورای اسلامی در مقاطعی متناسب با شرایط کشور بهصورت غیرحضوری یا با تغییر در شیوه برگزاری برگزار میشود، اما برای دانشجویان علوم پزشکی، با وجود همان شرایط، چنین انعطافی در نظر گرفته نمیشود؟
جناب آقای دکتر ظفرقندی و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی،
امروز ما از شما نمیخواهیم آموزش متوقف شود؛ ما فقط میخواهیم تصمیمات آموزشی، متناسب با واقعیتهای کشور اتخاذ شوند.
ما از شما درخواست داریم شخصاً به این موضوع ورود کنید، صدای دانشجویان را بشنوید و اجازه ندهید تصمیماتی که میتوانند پیامدهای ناخواستهای برای هزاران دانشجو و خانوادههای آنان داشته باشند، بدون بازنگری اجرا شوند.
امروز در محضر خداوند متعال، از مسئولانی که صدای نگرانی دانشجویان را میشنوند اما برای کاهش این نگرانیها اقدامی نمیکنند، شاکی هستیم و امیدواریم پیش از آنکه حادثهای بیش از این رخ دهد، تصمیمی مبتنی بر تدبیر، مسئولیتپذیری و عدالت اتخاذ شود.
بر همین اساس، خواستههای روشن ما عبارتاند از:
۱- ورود مستقیم وزیر محترم بهداشت و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی به موضوع امتحانات پایانترم دانشگاههای علوم پزشکی و بررسی میدانی شرایط دانشجویان.
۲- لغو برگزاری حضوری امتحانات پایانترم و برگزاری ارزشیابی متناسب با شیوه آموزش این ترم و شرایط فعلی کشور.
۳- توسعه و تقویت فوری زیرساختهای آموزش و ارزشیابی الکترونیک برای مدیریت شرایط بحرانی آینده.
۴- پذیرش مسئولیت کامل تصمیمات اتخاذشده و پاسخگویی شفاف در قبال هرگونه مشکل، آسیب یا پیامد احتمالی که در نتیجه این تصمیمات برای دانشجویان ایجاد شود.
در پایان، بار دیگر تأکید میکنیم که دانشجویان علوم پزشکی همواره در کنار مردم و نظام سلامت کشور ایستادهاند؛ از بحران کرونا گرفته تا همه روزهایی که کشور به حضور آنان نیاز داشته است. امروز نیز تنها انتظار داریم که مسئولان، در تصمیماتی که مستقیماً با امنیت، آرامش و آینده دانشجویان گره خورده است، صدای آنان را بشنوند.
امروز، پیش از آنکه نگرانیها و مشکلات بیشتری بر دانشجویان و خانوادههای آنان تحمیل شود، از شما میخواهیم با تدبیر، مسئولیتپذیری و رعایت عدالت آموزشی، تصمیمی شایسته شأن دانشجویان علوم پزشکی و متناسب با شرایط کشور اتخاذ فرمایید.
با احترام؛
جمعی از دانشجویان دانشگاههای علوم پزشکی کشور
ویژه
بحث و گفتگو