بسمهتعالی
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام و احترام؛
ما امضاکنندگان این کارزار، نمایندگان صدای بازنشستگان تأمین اجتماعی هستیم؛ همان مردان و زنانی که جوانی، توان، سلامت و بهترین سالهای عمر خود را صادقانه در راه کار، تولید، خدمت و آبادانی این کشور صرف کردند و امروز، در روزگار پیری، بهجای آرامش و آسودگی که حق مسلم آنان است، با رنج معیشت، گرانی لجامگسیخته، بیماری و نگرانی از فردا روبهرو هستند.
بازنشستگان تأمین اجتماعی کسانی هستند که یک عمر با دستهای پینهبسته، با صداقت و شرافت کار کردند، ماه به ماه حق بیمه پرداختند و چرخ زندگی و اقتصاد این سرزمین را به حرکت درآوردند. آنان نه درخواست بخشش دارند و نه توقع لطف؛ تنها خواهان دریافت آن چیزی هستند که با رنج خود پسانداز کردهاند: یک بازنشستگی شرافتمندانه.
اما امروز بسیاری از این زنان و مردان فداکار در تأمین سادهترین نیازهای زندگی ماندهاند. هزینههای درمان کمرشکن شده، قیمت کالاهای اساسی هر روز بالاتر میرود، اجارهخانه و مخارج روزمره از توان آنان خارج شده و سفرههایشان هر روز کوچکتر و کوچکتر میشود.
ابعاد بحران
وضعیت بازنشستگان تأمین اجتماعی را میتوان در چند محور اصلی خلاصه کرد:
۱. فاصله عمیق حقوق با هزینههای واقعی زندگی
حقوق بسیاری از بازنشستگان تأمین اجتماعی، حتی پس از افزایشهای سالانه، به مراتب پایینتر از خط فقر رسمی اعلامشده است. این در حالی است که تورم انباشته سالهای اخیر، قدرت خرید مستمری آنان را به شدت تحلیل برده است.
۲. معوقات پرداختنشده
دردناکتر آنکه این قشر شریف، با وجود همه سالهای خدمت، هنوز برای دریافت معوقات و مطالبات قانونی خود باید چشمانتظار بمانند. تأخیر در پرداخت معوقات بازنشستگان فقط یک مسئله اداری یا مالی نیست؛ این تأخیر یعنی اضطراب برای خرید دارو، شرمندگی در برابر خانواده، نگرانی برای اجارهخانه و رنج هر روزه برای ادامه یک زندگی آبرومند.
۳. بدهی انباشته دولت به سازمان تأمین اجتماعی
دولتهای متوالی بخش قابل توجهی از تعهدات قانونی خود به سازمان تأمین اجتماعی را پرداخت نکردهاند. این بدهی انباشته، منابع سازمان را تحلیل برده و توان ایفای تعهدات به بیمهشدگان و بازنشستگان را محدود ساخته است. منشأ اصلی بحران در همین نقطه است و رفع آن مستلزم اراده جدی دولت است.
۴. همسانسازی ناقص و ناعادلانه
همسانسازی حقوق بازنشستگان که سالهاست وعده داده میشود، یا بهطور کامل اجرا نشده یا با تبعیض میان گروههای مختلف همراه بوده است. این نابرابری، حس بیعدالتی را در میان بازنشستگان عمیقتر کرده است.
۵. بحران درمان
بسیاری از بازنشستگان به دلیل ناکافی بودن پوشش بیمه درمانی و هزینههای سرسامآور دارو و ویزیت پزشک، ناگزیرند بین دارو و نان روزانه یکی را انتخاب کنند. این واقعیت تلخ، زخمی بر پیکر عدالت اجتماعی است.
فریاد وجدان
چه تلخ است که بازنشستهای پس از یک عمر کار، امروز نگران تهیه دارو باشد. چه سنگین است که پدری یا مادری که جوانی خود را برای این کشور گذاشته، در سالهای پیری با نگرانی به سفره خانهاش نگاه کند. چه ناعادلانه است که کسی که با امانتداری دههها حق بیمه پرداخت کرده، اکنون برای گرفتن همان حق به در ادارهها بزند و پاسخ نگیرد.
بازنشستگان تأمین اجتماعی چیزی فراتر از حق خود نمیخواهند؛ آنان فقط اجرای قانون، پرداخت مطالبات و حفظ کرامت انسانیشان را میطلبند. این نه خواستهای سیاسی است و نه مطالبهای ویژه؛ این صدای سادهترین حق یک انسان است: زندگی با آرامش در سالهای آخر عمر.
جناب آقای رئیسجمهور،
بازنشستگان تأمین اجتماعی دیگر توان این همه انتظار، فشار و بیتوجهی را ندارند. آنان سزاوار احترام، امنیت خاطر و زندگی آبرومند هستند، نه اینکه در روزگار کهنسالی و بیماری، زیر بار مشکلات معیشتی و تأخیر در پرداخت حقوق و مطالبات خود خم شوند.
جنابعالی در مبارزات انتخاباتی خود از عدالت، رفع تبعیض و توجه به اقشار آسیبپذیر سخن گفتید. بازنشستگان به این وعدهها دل بستند. اکنون وقت آن رسیده که این وعدهها به اقدام تبدیل شوند.
مطالبات مشخص و قانونی ما
با استناد به قوانین تأمین اجتماعی، اصول قانون اساسی و تعهدات دولت در برابر بیمهشدگان، مصرانه درخواست میکنیم:
۱. پرداخت فوری معوقات: دستور پرداخت فوری و بدون تأخیر کلیه معوقات بازنشستگان تأمین اجتماعی صادر شود.
۲. تسویه بدهی دولت: بدهیهای انباشته دولت به سازمان تأمین اجتماعی طبق جدول زمانی شفاف و لازمالاجرا تعیین تکلیف و پرداخت شود.
۳. اجرای کامل همسانسازی: همسانسازی حقوق بازنشستگان بدون تبعیض و بهطور کامل، با لحاظ نرخ واقعی تورم، اجرا گردد.
۴. ارتقای پوشش درمانی: سهم بیمه درمانی بازنشستگان تأمین اجتماعی به سطحی برسد که هزینههای دارو و درمان، کمر آنان را نشکند.
۵. سازوکار نظارتی مستقل: نهادی مستقل و شفاف برای پایش اجرای تعهدات دولت و سازمان در برابر بازنشستگان تشکیل شود و گزارشهای آن بهطور منظم در اختیار عموم قرار گیرد.
۶. جلوگیری از فشار معیشتی بیشتر: از هرگونه سیاست اقتصادی که مستقیماً به کاهش قدرت خرید بازنشستگان و مستمریبگیران منجر میشود، پرهیز جدی شود.
امروز بازنشستگان بیش از وعده، به اقدام عملی نیاز دارند. آنان سالهای عمر خود را برای سربلندی این کشور گذاشتهاند و شایسته نیست در سالهای پیری، دغدغه نان، دارو، درمان و اجارهخانه داشته باشند.
از جنابعالی میخواهیم صدای بازنشستگان تأمین اجتماعی را بشنوید، به میدان بیایید و اجازه ندهید این قشر نجیب، شریف و زحمتکش بیش از این در رنج و انتظار بمانند. تاریخ و وجدان، داور این روزها خواهند بود.
با سپاس و امید به اقدام عاجل،
جمعی از بازنشستگان تأمین اجتماعی و حامیان آنان
بحث و گفتگو