با سلام و احترام
مسئولان محترم، درخواست زیر را بررسی و حمایت کنید تا خانواده‌های کارمندان و کارگران، فقیرترین قشر جامعه محسوب نشوند. متأسفانه در شرایط فعلی و اقتصاد ضعیف، قشر کارمندِ تحصیل‌کرده جامعه، دانش‌آموزان و دانشجویان را نسبت به تحصیل و کارکردن باکیفیت برای کشور دلسرد کرده است و نوجوان‌ها علاقه‌ای به درس‌خواندن ندارند؛ چراکه واردشدن به کار را اولویت می‌دانند و ترک تحصیل را با آینده‌ای روشن‌تر نسبت به ادامه تحصیل و ورود به ارگان‌های دولتی می‌دانند.
متأسفانه در شرایط فعلی و با حقوق ضعیف کارمندان و کارگران، زندگی این اقشار جامعه از نظر اقتصادی به فقیرترین‌های جامعه تبدیل شده است؛ به‌گونه‌ای که دیگر احترام و شخصیتی بین نسل جوان برای کسانی که وارد حیطه دولتی می‌شوند وجود ندارد. لذا خواهشمندیم نسبت به افزایش حقوق اداره کار و افزایش حقوق و پاداش کارمندان، کارگران، نیروهای رسمی و قراردادی ارگان‌ها و متناسب‌سازی حقوق با تورم مبادرت ورزیده و سرعت عمل به خرج دهید؛ چراکه جامعه‌ای که توسط کارمندان و کارگران در حال سامان‌یافتن است، در صورت فشار اقتصادی، رشوه و دزدی در کار، بی‌اهمیت‌شدن نسبت به کار ارباب‌رجوع و انجام کارهای شخصی اقتصادی در ساعات اداری را خواهد داشت.
حقوق باید متناسب با زحمت فرد باشد؛ اگر نباشد، خود کارگر و کارمند راه‌های افزایش درآمد با توجه به تورم را در زیرمیزی‌ها و رشوه خواهند یافت. البته این اتفاق شامل کارمندان و کارگران شریف، که تعدادشان بسیار فراتر از رشوه‌بگیران است، نمی‌شود؛ اما نگذاریم کارمند و کارگر شریف با خجالت و سرافکندگی در چشم فرزندان و همسر نگاه کند.
باور کنید که اکثر مردم جامعه علاقه به داشتن فرزندان زیاد دارند. چه کسی از افزایش نسلش بدش می‌آید؟ اما این حقوق کم همه را ترسانده است؛ مجرد تن به ازدواج نمی‌دهد و متأهل تن به فرزندآوری نمی‌دهد.
خواهشمندیم تورم و حقوق متناسب با هم افزایش یابد؛ تنها فشار روی قشر کارگر و کارمند است.
به کارگران و کارمندان وام بدهید تا صاحب‌خانه شوند. پاداش دهید؛ به‌دلیل شرایط کشور، مدت‌هاست به این قشر رفاهیات و وام‌های ارزشمند تعلق نگرفته است. خانه ندارند، سرشکسته در فامیل‌اند، فرزند بزرگ و کوچک دارند و مخارج و آبروداری دارند.
غم نان و اجاره و معاش دارند و از فشار نتوانستن برای فرزندانشان و همسر اشک می‌ریزند.
لطفاً غمخوار باشید؛ لطفاً دلتان برایشان بسوزد. همان‌طور که برای خانواده‌تان دلسوزید، لطفاً از رفاهتان فاصله بگیرید و با مردم زندگی کنید تا غمشان را لمس کنید. چاره‌ای بیندیشید؛ کارمند و کارگر خسته و خمیده است و نمی‌خواهد برای امرار معاش تن به حرام‌خواری بدهد.
زیرمیزی و فساد حذف می‌شود اگر کارمندان و کارگران غم معاش و اجاره و نان نداشته باشند.
اجازه دهید تحصیل‌کردن و کسب درجات بالا و شریف زندگی‌کردن و رشوه‌خوار نبودن، مورد تمسخر و احمق‌بودن و ضعیف‌بودن جلوه نکند. نگذارید شرافت‌ها خاک شود. کارگران جامعه ما شریف‌اند؛ حمایتشان کنید.
لطفاً نشر دهید تا کاری برای کارگران و کارمندان انجام شود.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو