ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
با سلام
امنیت شغلی تمام آن چیزیست که از ما رانندگان تاکسی دریغ شده و ما باید برای بدست آوردنش بجنگیم. با توجه به شرایطی که با سوءمدیریت ها طی سالیان اخیر برای ما ایجاد شده هیچ آینده کاری روشنی را برای خود متصور نیستیم، و این احساسیست که همکارانمان لحظهای از آن رها نمی شوند.
از جمله مهمترین عوامل پیش آمدن این وضعیت عملکرد ضعیف مدیران و مسئولین حوزه حمل و نقل عمومیست. مسئولین، علیالخصوص سازمان تاکسیرانی چطور انتظار خدمات ایدهال و مناسب از ما دارند وقتی عاجز از ایجاد امنیت مناسب شغلی برای ما هستند؟
ما دائم در حال ترس از فردایمان هستیم، دائم میگوییم بالاخره چه میشود و استرس و نگرانی آیندهی فرزندانمان را داریم. و این فشار کاری و همچنین فشار روحی-روانی مضاعفی را بر ما وارد میکند. احساس نگرانی و اضطراب، سلامت ما را با چالش روبهرو کرده است و باعث تضعیف عزت نفس ما شده و در حال فرسودگی و کسالت دائمی هستیم.
صدها نامهای که به مسئولین نوشتیم و مشکلات و معضلات صنف در آن بیان شده بوده، همچنان بی پاسخ مانده است. نیاز به امنیت شغلی پس از تأمین احتیاجات فیزیولوژیکی و جسمانی، احتیاجیست که باید تأمین شود و نباید احساس شود عواملی وجود دارند که این امنیت را تهدید میکنند.
ما تاکسیرانان خواهان اعاده منزلت اجتماعی خود هستیم و به مسئولین توصیه میکنیم به وظایفی که قانون برای ایشان تعریف کرده بدون هیچگونه مصلحتاندیشی عمل کنند. عملکردی که تاکنون در قبال تاکسیرانان داشتهاید نه تنها قابل قبول نبوده، بلکه به نابودی و اضمحلال یک صنف و به تبع آن یک قشر از جامعه خواهد انجامید.
با تشکر
ویژه
بحث و گفتگو