محمدرضا حقیری

عضو فعال کارزار

2422 نفر
امضا کرده‌اند.

درخواست تاخیر در برگزاری آزمون‌های داخلی و پایان‌ترم دانش آموزان و دانشجویان کشور با توجه به شرایط اینترنت و امنیتی

2708 امضا

شروع کارزار: 25 دی 1404

پایان کارزار: 24 تیر 1405

از طرف: دانش آموزان و دانشجویان کشور

محمدرضا حقیری

برای کارزاردرخواست برقراری مجدد شبکه جهانی اینترنت

در طی این چند روز، وقت شد که بیش از تیترهای تلگرامی دیجیاتو و زومیت و ... رو بخونم. بلاشک همه بزرگان و تاثیرگذاران اکوسیستم استارتاپی و اقتصاد دیجیتال، از ضررهای چند صد میلیاردی اقتصاد دیجیتال تا ضررهای پنج همتی کل کشور در این باره گفتند. ادامه این وضعیت فقط دامن زدن به نارضایتی بیشتر مردم خواهد بود.

محمدرضا حقیری

برای کارزاردرخواست برقراری مجدد شبکه جهانی اینترنت

یکی از نکات جالب توجه اینه که از حدود یکشنبه، نماینده‌ای از مجلس شورای اسلامی اعلام کرد حداکثر تا سه‌شنبه اتصال برقرار می‌شه. اخبار امروز داره چیزی ضد این رو می‌گه و بیشتر وعده آخر هفته می‌ده. کاش حداقل صادقانه یک تاریخی تعیین کنند که اینترنت در اون تاریخ وصل میشه و ما برنامه‌ریزی زندگیمون رو برای همون روز انجام بدیم. در همین حال که کامنت رو دارم تایپ می‌کنم، وبسایت «ویرگول» که درش محتوا منتشر می‌کردیم، از دسترس خارج شده (البته احتمالا بخاطر تعداد زیادی از افراد که با در دسترس نبودن شبکه‌های اجتماعی به سمتش هجوم بردند ترافیک رو نتونسته هندل کنه) و هیچ کجا هم نمیشه فعالیت درستی داشت. برنامه‌نویس، تریدر، گیمر به کنار. حتی زن خانه‌داری که از واتس‌اپ با خانواده‌ش ارتباط می‌گیره هم الان از همین محروم شده. امیدوارم واقعا روز سی‌ام دی، روزی باشه که بتونیم مجدد به چیزهایی که میخواهیم دسترسی پیدا کنیم.

محمدرضا حقیری

برای کارزاردرخواست اتصال مجدد اینترنت برای همه مردم

در جنگ ۱۲ روزه می‌گفتند پهپادها از طریق خط موبایل کنترل می‌شه ولی اثباتی برای این ادعا نیامد. کما این که پس از قطعی کلی اینترنت در اون ۱۲ روز حملات پهپادی به سمت ایران و حتی از داخل ایران (نمونه: حمله به انبار نفت شهران) بیشتر هم شد. الان هم ارسال عکس از لانچرها و مقرهای نظامی شده بهانه، در صورتی که اونی که میخواد بفرسته خیلی زودتر از این‌ها، استارلینک بهش رسیده.

محمدرضا حقیری

برای کارزاردرخواست اتصال مجدد اینترنت برای همه مردم

بعنوان نگارنده کارزار، ارتباطات دوستانه‌ای که با خبرنگاران ایجاد کرده بودم رو در بازنشرش مفید می‌دونستم. ارسال کردم و برخی از این دوستان حتی زحمت دیدن پیام (آن هم در پیام‌رسان داخلی) رو به خودشون ندادند. انگار که یک تابویی علیه کارزارهای مرتبط با اینترنت ایجاد شده باشه.