رئيس محترم جمهور
رئیس و نمایندگان محترم مجلس
ضمن عرض سلام و احترام؛
در خصوص سهمیههای کنکور که چندین سال است در پوشش اجرای عدالت، عدالت واقعی را بیاساس جلوه میدهد و تنها دستاویزی برای پیشبردن اهداف و منافع عدهای شده است، ما فرزندان ایران به استحضار میرسانیم:
جنگ ایران و عراق سال ۶۷ به اتمام رسید و حتی اگر پدری در همان سال ۶۷ هم صاحب فرزند شده باشد و پس از آن، یعنی اواخر جنگ، شهید شده باشد، هم اگر فرزندش تا کنون در قید حیات باشد، حداقل ۳۷ سال سن دارد که قطعاً در این سن دیگر نیازی به حمایتهای اینچنینی نخواهد داشت. علیرغم احترام به تمامی شهدا و جانبازان و فرزندان ایشان که قطعاً اجر واقعی آنان نزد خداست، حال سؤال این است: این فرزند شهید یا جانباز که دیگر مرد یا زن ۳۷ سالهایست که پدرش سال ۶۷ شهید یا جانباز شده، آیا هنوز سهمش را از کنکور این مملکت نگرفتهاست؟ اگر هم بر فرض جانبازی بعد از سال ۶۷ فرزندی آوردهاست، قطعاً توانی برای تکفل آن بچه را داشته، پس دیگر این سهمیهها چه معنایی دارد؟ حتی اگر باز هم عدالت در حمایت از آنهاست، این حمایت میتواند در قالب بستههای حمایتی تحصیلی در طول تحصیل آنها پیش از ۱۸ سالگی باشد، نه رزرو صندلی در دانشگاه! ضمناً مگر افراد در کشورهای دیگر از مملکتشان دفاع نمیکنند؟ پس چرا در ورود به دانشگاه و ادامه تحصیل چنین سهمیههای عجیب و غریبی ندارند؟ نکند مملکت ما مدینه فاضله است و همه چیز بر اساس عدالت است؟ که البته این سهمیهها خود بیعدالتیست! قطعاً تصویبکنندگان این سهمیهها، منفعتبرندگان آن هستند!
لذا ما فرزندان این مرز و بوم تقاضا داریم که سهمیه دانشگاهها حذف گردد و تصمیمات جدی در این خصوص اخذ شود؛ مثل حمایت در قالب بستههای تحصیلی پیش از ۱۸ سالگی. قطعاً آیندگان تاریخ را ورق خواهند زد و تصمیمات و عملکرد امروز ما و البته نتایج ماندگار آنها را رصد خواهند کرد. امید است با اخذ تصمیمات درست و بهجا، یادی نیکو بر صفحات تاریخ از خود بگذاریم.
سپاس
موفق شد
ویژه
