بسمه‌تعالی

اعضای محترم هیئت امنای دانشگاه علوم پزشکی شیراز

با سلام و احترام؛

بدین وسیله دانشجویان و اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، مخالفت قاطع خود را با طرح انتقال و استقرار پردیس اصلی دانشگاه به شهر جدید صدرا اعلام می‌نمایند. بررسی‌های کارشناسی و تجربه دانشگاه‌های مشابه نشان می‌دهد این تصمیم پیامدهای منفی گسترده‌ای در عرصه آموزش، پژوهش، خدمات درمانی و جایگاه اجتماعی برای دانشگاه‌مان در پی خواهد داشت و منجر به تضعیف موقعیت دانشگاه علوم پزشکی شیراز در خانه خود، شهر شیراز و از دست رفتن جایگاه آن در بین دانشگاه‌های تیپ یک علوم پزشکی کشور خواهد شد.

اهم دلایل این مخالفت به شرح زیر است:

۱. تضعیف عدالت آموزشی و تجربه زندگی دانشجویی:

فاصله زیاد پردیس دوران از بطن شهر شیراز و هزینه‌های بالای رفت‌وآمد، در کنار زمان‌بر بودن رفت‌وآمد، موجب محدود شدن تجربه زندگی دانشجویی، کاهش تعاملات علمی و اجتماعی و دشواری دسترسی دانشجویان به امکانات آموزشی و رفاهی می‌شود. دوره دانشجویی فرصتی است برای جوانان تا با تجربه زندگی دانشجویی، به مهارت‌های زندگی در دنیای واقعی دست پیدا کنند؛ اما با محصور شدن در صدرا، همان‌طور که بیان شد، به دلیل بعد فاصله و هزینه، ایشان چون پرنده‌ای محصور در قفس خواهند بود که توانایی یادگیری پرواز را، با وجود بال سالم، نخواهند داشت. در این بین، در کمال بی‌عدالتی، شاهد محرومیت هرچه بیشتر دانشجویان کم‌برخوردار از این تجربه خواهیم بود.

۲. کاهش ارتباط دانشگاه با جامعه و انزوای علمی، فرهنگی و اجتماعی:

دانشگاه باید در بطن جامعه حضور داشته باشد تا اثرگذار باقی بماند. جدایی از بافت شهری، ارتباط و تعامل با نهادهای علمی، فرهنگی و اجتماعی را کاهش داده و موجب انزوای علمی، فرهنگی و اجتماعی دانشگاه خواهد شد؛ موضوعی که لطمه جبران‌ناپذیری به جایگاه علمی و اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی شیراز وارد خواهد ساخت.

۳. مغایرت با الگوی دانشگاه‌های تیپ یک کشور:

در حالی که سایر دانشگاه‌های علوم پزشکی تیپ یک کشور از جمله تهران، شهید بهشتی، ایران، مشهد، اصفهان و تبریز در بطن شهرهای خود و در همجواری پردیس دانشگاه‌های معادل خود در وزارت علوم مستقر هستند، دانشگاه علوم پزشکی شیراز با گستره فعالیتی مشابه، به عنوان یک استثنا به دنبال جدا شدن از دانشگاه شیراز و بطن شهر خویش است؛ موضوعی که این دانشگاه را به تنها استثنا در میان دانشگاه‌های تیپ یک علوم پزشکی کشور بدل ساخته است.

۴. لطمه به هویت شهری شیراز:

دانشگاه علوم پزشکی شیراز یکی از مراکز مرجع علمی کشور و بخش مهم و جدایی‌ناپذیری از تاریخ معاصر و هویت علمی و فرهنگی شهر شیراز است. همان‌طور که حافظ و سعدی روزی به شکل‌گیری هویت و تاریخ این شهر کمک شایانی کردند، دانشگاه علوم پزشکی شیراز نیز در تاریخ معاصر و یک صده اخیر، نقش به‌سزایی در شکل‌دهی به هویت کنونی شهر شیراز داشته است. جدایی فیزیکی این دانشگاه از شهر، نه تنها موجب کاهش ارتباط با مراکز تصمیم‌ساز و تضعیف جایگاه علمی دانشگاه می‌شود، بلکه به پویایی فرهنگی، اجتماعی و علمی شهر شیراز نیز لطمه وارد خواهد کرد. در این بین شهر شیراز نیز در بین کلان‌شهرهای کشور به تنها استثنا از نظر قرار نگرفتن پردیس دانشگاه علوم پزشکی در بافت شهری خود بدل خواهد شد.

با توجه به مخالفت گسترده و یکپارچه جامعه دانشگاهی علوم پزشکی شیراز شامل دانشجویان و اعضای هیئت علمی با این تصمیم و نظر به ایرادات بی‌شمار این طرح که تنها مجال گنجاندن بخشی از آن در این متن وجود داشت، درخواست می‌گردد:

هرگونه اقدام اجرایی در خصوص انتقال پردیس اصلی دانشگاه، دانشکده‌ها و خوابگاه‌های دانشجویی به شهر صدرا فوراً متوقف گردد.

کارگروه تخصصی «عارضه‌یابی انتقال به صدرا» با حضور نمایندگان دانشجویان، اعضای هیئت علمی، کارشناسان آموزش پزشکی و نمایندگان شورای شهر شیراز تشکیل شود.

توسعه فضاهای آموزشی صرفاً در حد توسعه نیازهای بالینی و ساخت بیمارستان‌های جدید که امکان ساخت آن‌ها در شهر شیراز وجود ندارد در پردیس دوران صورت گیرد، در حالی که محور اصلی آموزش نظری و فعالیت‌های بالینی و مدیریتی در شهر شیراز حفظ شود.

رونوشت:

وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی – جهت استحضار و پیگیری

استاندار محترم فارس – جهت اطلاع و اقدام

شهردار محترم شیراز – جهت استحضار

فرماندار محترم شیراز – جهت استحضار

نمایندگان محترم مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی – جهت پیگیری قانونی

نماینده محترم ولی فقیه در استان فارس و امام جمعه شیراز – جهت استحضار