نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی؛
قانون سهمیه‌ها در کنکور را لغو کنید.
سلام علیکم،
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در بندهای نهم و چهاردهم اصل سوم، دولت را موظف به «رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه در تمام زمینه‌های مادی و معنوی» و «تأمین حقوق همه‌جانبه افراد و ایجاد امنیت قضایی عادلانه و تساوی عموم در برابر قانون» کرده است. اصل نوزدهم نیز بر برابری آحاد ملت تأکید دارد. متأسفانه سازوکار کنونی پذیرش دانشجو و انباشت قوانین متعدد و متناقض سهمیه‌بندی طی دهه‌های گذشته، این اصول بنیادین را با چالشی جدی مواجه ساخته و دانشگاه را از کانون شایسته‌سالاری به بستر توزیع امتیازهای نابرابر تبدیل کرده است.
ما، جمعی از داوطلبان، دانشجویان، اساتید دانشگاه و خانواده‌های ایران، از شما وکلای ملت مجدانه می‌خواهیم با بازنگری اساسی و تصویب قانونی صریح، بساط سهمیه‌های گوناگون در آزمون سراسری، به‌ویژه در رشته‌های حیاتی پزشکی، مهندسی و رشته‌های راهبردی علوم انسانی را برچینید.
دلایل این مطالبه ملی و حقوقی روشن و انکارناپذیر است:
۱. تهدید جان و سلامت عمومی در رشته‌های پزشکی: ورود به رشته‌های حساس پزشکی و پیراپزشکی با حدنصاب‌های علمی تقلیل‌یافته و شکاف‌های عمیق رتبه‌ای، بازی با جان و سلامت مردم در آینده نزدیک است. امر طبابت و درمان بیماران، نیازمند بالاترین سطوح استعداد، شایستگی علمی و مهارت است و نمی‌توان هزینه تقدیر از هر قشری را از محل تنزل کیفیت خدمات درمانی مردم تأمین کرد.
۲. به‌خطر افتادن امنیت زیرساختی و توسعه مهندسی: هدایت پروژه‌های ملی عمرانی، صنعتی و فناوری کشور نیازمند نخبگانی است که بر پایه رقابت عادلانه برگزیده شده باشند. نادیده گرفتن شایستگی علمی در علوم مهندسی، زوال تدریجی توان فنی و اتلاف سرمایه‌های بنیادین کشور را رقم می‌زند.
۳. آسیب به سیاست‌گذاری کلان در رشته‌های حساس علوم انسانی: حقوق، قضاوت، مدیریت و اقتصاد، ستون‌های اداره و امنیت روانی جامعه هستند. پذیرش غیررقابتی در این رشته‌ها، نظام تصمیم‌گیری، عدالت قضایی و تدبیر امور عمومی کشور را به ورطه ناکارآمدی و بحران اعتماد می‌کشاند.
۴. گسترش یأس، تخریب اعتماد عمومی و تشدید مهاجرت نخبگان: هنگامی که جوانان این مرزوبوم پس از سال‌ها تلاش شبانه‌روزی می‌بینند داوطلبی با تراز و درصدهای به‌مراتب پایین‌تر، صرفاً به‌واسطه برخورداری از سهمیه‌های خاص، بر صندلی‌های ممتاز تکیه می‌زند، امید به اجرای عدالت در دل آنان می‌سوزد. این ناعدالتی آشکار، مهم‌ترین محرک ناامیدی، انفعال و فرار گسترده نخبگان از کشور است.
تکریم هر قشر فداکار یا حمایت از مناطق محروم امری ممدوح است، اما راهکار عدالت‌محور آن، اعطای حمایت‌های مالی، آموزشی و زیرساختی پیش از آزمون است؛ نه جابه‌جا کردن خط پایان رقابت علمی و نادیده گرفتن استعداد فرزندان این کشور.
از شما نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی انتظار می‌رود با شجاعت انقلابی و ادای سوگند نمایندگی، لغو جامع سهمیه‌های ناعادلانه در کنکور سراسری را در اولویت قرار داده و خط شروعی برابر و شایسته‌محور برای فرزندان ایران ترسیم فرمایید.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو