بسمه‌ تعالی

رئیس و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی

با سلام و احترام؛

بدین‌وسیله جمعی از کارشناسان سلامت روان شاغل در بخش بیمه روستایی، به منظور بیان دغدغه‌ها و نارضایتی‌های موجود در حوزه شغلی و معیشتی خود، موارد ذیل را به استحضار جنابعالی می‌رسانند. نخستین و مهم‌ترین موضوع، نحوه تخصیص کارانه به کارشناسان سلامت روان در بیمه روستایی است. متأسفانه در شرایط کنونی، میزان کارانه پرداختی به این گروه از نیروهای متخصص با چالش‌های جدی و ناعادلانه‌ای همراه است که منجر به ایجاد احساس تبعیض و بی‌عدالتی شده است. در حال حاضر، سهم کارانه تخصیص‌یافته به کارشناسان روان‌شناس مبلغی در حدود ۳ هزار ریال است؛ این در حالی است که همکاران ماما در همان بخش، مبلغی معادل ۸ برابر و همکاران پزشک حدود ۱۶ برابر این میزان را دریافت می‌نمایند. این تفاوت فاحش در پرداخت‌ها در شرایطی اعمال می‌شود که کارشناسان سلامت روان با مسئولیت‌ها و چالش‌های حرفه‌ای، اجتماعی و روانی بسیار پیچیده‌تری مواجه هستند. از جمله این مسئولیت‌ها می‌توان به مداخلات فوری در بحران‌هایی نظیر اقدام به خودکشی، خشونت‌های خانگی، اختلالات روانی شدید، ارائه خدمات مشاوره‌ای در مدارس، و حمایت روان‌شناختی از گروه‌های آسیب‌پذیر در جوامع روستایی اشاره کرد.

از سوی دیگر، مدت زمان اختصاص‌یافته به هر مراجع در حوزه سلامت روان به طور میانگین ۴۵ دقیقه است که این زمان به دلیل ماهیت تخصصی، حساس و پیچیده مداخلات روان‌شناختی، اجتناب‌ناپذیر می‌باشد. این در حالی است که در سایر حوزه‌های درمانی، زمان کمتری به هر مراجع اختصاص داده می‌شود؛ با این حال، این تفاوت مهم در زمان و کیفیت ارائه خدمات، در محاسبه و پرداخت کارانه به‌طور کامل نادیده گرفته شده است.

موضوع قابل تأمل دیگر، عدم لحاظ شدن شرایط سخت محیط کار در حکم کارگزینی کارشناسان سلامت روان است. همچنین پوشش هم‌زمان چندین روستا، انجام دهگردشی‌ها و فعالیت‌های میدانی گسترده، بدون در نظر گرفتن هزینه‌های مالی و اضافه‌کاری متناسب، فشار مضاعفی را بر این نیروها تحمیل کرده است. این شرایط، به مرور زمان منجر به فرسودگی شغلی، کاهش انگیزه و دلزدگی حرفه‌ای در میان کارشناسان سلامت روان شده است. شایان ذکر است که فعالیت کارشناسان سلامت روان در زمان بروز بحران‌های اجتماعی و روانی، علی‌رغم حساسیت و اهمیت بالا، در بسیاری از موارد فاقد هرگونه امتیاز یا مزایای شغلی در نظر گرفته‌شده می‌باشد. این در حالی است که این نیروها، همانند سایر همکاران درمانی از جمله پزشکان و ماماها، در مراکز بهداشتی درمانی، برنامه‌های جمعی و فعالیت‌های میدانی حضور فعال داشته و مسئولیت‌های مشابهی را بر عهده دارند.

علاوه بر این، کارشناسان سلامت روان در شرایط کاری دشوار و پرتنش، تلاش بسیاری برای انجام وظایف خود دارند که متأسفانه این تلاش‌ها و ساعات اضافه‌کاری بدون محاسبه و پرداخت مناسب باقی می‌ماند. این نادیده گرفتن زحمات شبانه‌روزی و مسئولیت‌های متعدد، فشار مضاعفی بر این گروه وارد می‌کند و می‌تواند به کاهش کیفیت خدمات درمانی و مشاوره‌ای منجر شود. بدیهی است که نقش پزشکان و ماماها در درمان جسمانی جامعه بسیار حائز اهمیت است، اما در شرایط کنونی که شیوع افسردگی، اضطراب، استرس و سایر مشکلات روانی در جامعه به‌ویژه در مناطق روستایی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است، نادیده گرفتن اهمیت درمان روان و جایگاه کارشناسان سلامت روان، امری نگران‌کننده و غیرمنصفانه به شمار می‌رود.

لذا از مجلس محترم شورای اسلامی تقاضا داریم با توجه به اهمیت راهبردی سلامت روان در ارتقای سلامت عمومی جامعه، دستور فرمایند بررسی و تجدیدنظر فوری در نحوه تخصیص کارانه و پرداخت‌های مالی کارشناسان سلامت روان بیمه روستایی در دستور کار قرار گیرد و اقدامات لازم جهت رفع نابرابری‌ها و برقراری عدالت در پرداخت‌ها انجام پذیرد. همچنین خواستار لحاظ اضافه‌کاری، حسن کار و سایر مزایای شغلی به‌طور منصفانه و متناسب با مسئولیت‌های این کارشناسان عزیز هستیم.

بی‌تردید، تحقق این امر علاوه بر افزایش انگیزه و رضایت شغلی کارشناسان سلامت روان، موجب ارتقای کیفیت خدمات روان‌شناختی، پیشگیری مؤثر از آسیب‌های اجتماعی و بهبود سلامت روان جامعه روستایی خواهد شد.

با تجدید احترام و امید به توجه و مساعدت مؤثر آن مجلس محترم،
جمعی از کارشناسان سلامت روان قراردادی بیمه روستایی