با عرض سلام و خدا قوت به محضر بندهخدایان خسته و خوابآلود در دولت که خانهشان خارج از «ده» و روستای ماست.
عالیجنابان، بنده یکی از دانشجویان این سرزمین، با آرزوی مفید واقع شدن برای کشورم، کسبوکار کوچکی بر بستر اینترنت راهاندازی کردم. از آنجا که شما عالیجنابان از حال و احوال برادران و خواهران هممسیرم مطلع نیستید، وظیفهی خود دانستم که شرح حالی از حال بد این قشر ستمدیده را به محضرتان برسانم. امیدوارم قدری از وقت باارزشتر از «برلیانتان» را صرف خواندن این متن فرمایید تا بلکه استحقاق طلب چند اینچ از بهشت برین را کسب کنید.
«ما شرایط فوقالعادهی حاکم بر کشور را درک میکنیم، اما ای کاش شما نیز به فکر شرایط «قمر در عقرب» ما، آدمهایی که زندگی و کسبوکارمان به اینترنت وابسته است، بودید. اگر چنین درکی داشتید، ترس از خدا نمیگذاشت دوشاخهی فرسودهی کابل اینترنت کشور را از پریز بکشید و ۹۰ میلیون ایرانی را وارد شرایط بحرانی کنید.
زمستان تمام شد و بهار فرا رسید، اما به واسطهی قطعی اینترنت توسط خودرو سواران لوکس و کاخنشینانِ مناطقِ اعیاننشینِ تهران (که حتی نامشان را هم نمیدانم)، ما مردم عادی وارد پاییزی سهمگین شدهایم؛ پاییزی که به جای برگ، تمام آنچه ساختهایم در حال تخریب و فرو ریختن است.
هشدار میدهم که تیر خلاص را بر پیکر مجروح و در کما رفتهی اقتصاد دیجیتال نزنید. ما میدانیم و مطلع هستیم که عدهای از اینترنت برای آسیب رساندن به وطن استفاده میکنند، اما شما هم مطلع باشید که در صورت تداوم قطعی اینترنت، باید منتظر نابودی تمام کسبوکارهای دیجیتال بود.
در آن صورت، چگونه شب را آسوده به صبح خواهید آورد؟ چگونه به خودتان افتخار خواهید کرد که بانی نابودی دسترنج ما شدهاید؟ چگونه در آخرت، پاسخگوی جوانی خواهید بود که در این وطن ماند تا خدمت کند، اما شما ا و را نابود کردید؟ …
امیدوارم از این پلِ فرسوده بازگردید و دوشاخهی داغون و گران اینترنت را دوباره به پریز بزنید.
«اگر ذرهای درک از زندگی مدرن داشتید، میفهمیدید اینترنت حق طبیعی و سلبنشدنی انسان امروزی است. حال، این که ما مردم مجبوریم برای «احقاقِ» همین حقِ طبیعی، با کیفیتی نازل، فیلترینگ، اختلال شدید و قیمتی گزاف دست و پنجه نرم کنیم، فریاد رسای ناکارآمدیِ کسانی است که مدعی نمایندگی ما هستند.
پیش از آنکه دیر شود، اینترنت را وصل کنید و استعفاء دهید. والسلام
«…و بدانید که عاقبت ظالمان، جز گرفتاری و عدم هدایت نخواهد بود. «إِنَّ الَّذینَ کَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ یَکُنِ اللَّهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِیَهْدیَهُمْ سَبیلًا» (نساء، ۱۱۵).»
ویژه
بحث و گفتگو