جناب آقای دکتر پزشکیان،
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

جناب آقای دکتر هاشمی،
وزیر محترم ارتباطات و فناوری اطلاعات

اعضای محترم شورای عالی فضای مجازی

سلام علیکم،

ما امضاکنندگان این کارزار، جمعی از شهروندان دغدغه‌مند، خانواده‌ها، معلمان، برنامه‌نویسان و فعالان اقتصادی این سرزمین هستیم. ما با احترام به دغدغه‌های فرهنگی و امنیتی مسئولان، خواهان بازنگری در سیاست‌های فعلی اینترنت هستیم. آنچه امروز در حال رخ دادن است، نه تنها اهداف اعلام‌شده را محقق نساخته، بلکه نتایجی کاملاً معکوس و نگران‌کننده به همراه داشته است. ما سه دغدغه اصلی داریم:

۱. فیلترینگ گسترده؛ تهدیدی خاموش برای امنیت کودکان و خانواده‌ها

هدف اعلام‌شده از فیلترینگ، حفظ امنیت اخلاقی جامعه و صیانت از خانواده‌هاست. اما آیا واقعاً به این هدف رسیده‌ایم؟ متأسفانه شرایط میدانی خلاف این را نشان می‌دهد. وقتی پلتفرمی مانند اینستاگرام یا یوتیوب فیلتر می‌شود، راه که بسته نمی‌شود، بلکه قفل در اصلی شکسته می‌شود و راه ورود از پشت‌بام باز می‌ماند!

امروز نوجوانان و جوانان ما برای دیدن یک ویدیوی ساده آموزشی یا ارتباط با دوستانشان مجبور به نصب ابزارهای «فیلترشکن» شده‌اند. مشکل دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود: وقتی فیلترشکن روشن است، نه فیلتری وجود دارد، نه نظارتی. کودک ما به جای آنکه در یک فضای محدود اما کنترل‌شده فعالیت کند، وارد اقیانوسی از محتوای نامناسب، خشونت، قمار و مستهجن می‌شود که دولت و خانواده هیچ کنترلی بر آن ندارند.

ما به عنوان پدران و مادران ایران‌زمین از شما می‌پرسیم: آیا این امنیت است که فرزند ما برای یک جستجوی علمی ساده، به ابزاری وصل شود که ناخواسته او را در معرض تبلیغات قمار و فیشینگ قرار دهد؟ ادامه فیلترینگ یعنی تداوم رونق بازار فیلترشکن‌های ناامن و تحویل امنیت سایبری کودکانمان به دست مافیای فیلترشکن‌فروش.

۲. ظهور اینترنت طبقاتی (اینترنت پرو)؛ تبعیض آشکار دیجیتال

در حالی که مردم عادی با فیلترشکن‌های کند و ناامن دست و پنجه نرم می‌کنند، خبرهایی از طرح «اینترنت پرو» با هزینه‌های چند میلیون تومانی برای فعال‌سازی و تعرفه‌های چند ده هزار تومانی هر گیگابایت منتشر شده است. این یعنی اینترنت باکیفیت و بدون فیلتر به یک کالای لوکس برای خواص تبدیل شده است.

این تبعیض، فراتر از یک بی‌عدالتی ساده است. این یعنی کارآفرین خرد، دانشجوی شهرستانی و دانش‌آموز طبقه متوسط از رقابت در عرصه جهانی محروم می‌شوند، در حالی که گروهی خاص با پرداخت پول بیشتر می‌توانند به جهان متصل بمانند. آیا اینترنت حق عمومی مردم است یا امتیاز ویژه؟

۳. راهکار شدنی برای یک بحران دوگانه (فیلترینگ + تحریم)

ما می‌دانیم که تحریم‌های ظالمانه بین‌المللی در اختیار دولت ایران نیست و سرویس‌هایی مانند گوگل‌مپ، گیت‌هاب یا هوش مصنوعی به دلیل این تحریم‌ها محدود شده‌اند. اما ما معتقدیم دولت می‌تواند با یک اقدام فنی و هوشمندانه، این فشار را کاهش دهد:

۱. رفع فیلترینگ عمومی: با بازگشایی پلتفرم‌های بین‌المللی پرکاربرد، هم بازار فیلترشکن فروشی ناامن از بین می‌رود، هم خروج ارز کاهش می‌یابد و هم خانواده‌ها می‌توانند با خیال راحت و بدون فیلترشکن از اینترنت استفاده کنند.

۲. ایجاد سرویس DNS ملی برای مقابله با تحریم: وزارت ارتباطات می‌تواند یک سرویس‌دهنده رایگان و امن (DNS) راه‌اندازی کند تا کاربران عادی برای دسترسی به ابزارهای علمی و فناوری که صرفاً به دلیل تحریم مسدود شده‌اند، نیازی به فیلترشکن نداشته باشند و مسیر دسترسی از کانال‌های قانونی داخلی هموار شود.

ما با شما هم‌دردیم و می‌دانیم مدیریت فضای مجازی پیچیده است. اما واقعیت تلخ این است که سیاست فعلی امنیت را کاهش داده، اعتماد عمومی را خدشه‌دار کرده و عدالت را زیر پا گذاشته است.

ما به نمایندگی از خانواده‌های نگران این مرز و بوم، از شما تقاضا داریم:

۱. رفع فیلترینگ پلتفرم‌های عمومی برای توقف رونق بازار فیلترشکن و بازگشت امنیت به محیط دیجیتال خانواده‌ها.

۲. لغو فوری طرح تبعیض‌آمیز «اینترنت پرو» و تأکید بر اصل برابری شهروندان در دسترسی به اطلاعات.

۳. راه‌اندازی سرویس امن DNS ملی برای کاهش فشار تحریم‌ها و جلوگیری از خروج ارز بابت فیلترشکن.

با احترام و امید به شنیده شدن صدای ملت.