خطاب به مسئولان محترم دولت و تیم محترم مذاکرهکننده که نمایندگان مردم هستند:
مطالبه ما مردم ایران، حفظ غنیسازی هستهای است.
بر اساس سخنان رهبر عظیمالشأن و شهیدمان، صنعت هستهای به اورانیوم غنیشده نیاز دارد.
متن سخنان رهبر شهید در تاریخ ۱۴۰۴/۰۳/۱۴:
«صنعت هستهای فقط برای انرژی نیست؛ بعضی خیال میکنند صنعت هستهای فقط برای انرژی پاک و ارزان است، که البته همینجور هم هست و این ناشی از صنعت هستهای است، لکن فقط این نیست؛ این یک جزئی از فواید صنعت هستهای است. صنعت هستهای یک صنعت مادر است، یک صنعت مادر؛ متخصصین و دانشمندان و کسانی که حرفهشان این است، برای ما توضیح دادند و من امیدوارم برای مردم هم بیشتر توضیح بدهند. عرصههای متعدد علمی متأثر از صنعت هستهایاند، عرصههای متعدد علمی، از جمله فناوریهای دقیق و حساس مثل تجهیزات پزشکی، هوافضا، حسگرهای دقیق، الکترونیک؛ اینها مربوط به صنعت هستهایاند، متأثر از صنعت هستهای هستند. از جمله علوم پایه و مهندسی مثل فیزیک هستهای، مهندسی انرژی، مهندسی مواد؛ همچنین کاربردهای پزشکی و دارویی، هم در تشخیص، هم در درمان؛ اینها متأثر از صنعت هستهای هستند. صنعت هستهای در درمان بعضی از بیماریهای سخت، حرف اول را میزند؛ هم در تشخیص، هم در درمان. [از جمله] در صنایع مربوط به کشاورزی و در صنایع مربوط به محیط زیست؛ موارد متعددی از این قبیل هست که وابسته به صنعت هستهای یا متأثر از صنعت هستهای است. صنعت هستهای یک صنعت مادر است، یک صنعت اصلی است.
خب، حالا در صنعت هستهای یک نقطه وجود دارد که به منزله کلید است و آن عبارت است از غنیسازی؛ غنیسازی اورانیوم. دشمنان ما روی همین غنیسازی اورانیوم تکیه کردهاند، روی این انگشت گذاشتهاند. صنعت هستهای با این عظمت، بدون داشتن توانایی غنیسازی یک چیز بیفایده است، زیرا برای سوخت نیروگاههایمان باید دستمان را دراز کنیم به طرف دیگران. این مثل آن میماند که شما نفت در داخل کشورتان داشته باشید، اما حق نداشته باشید پالایشگاه درست کنید و بنزین تولید کنید! نفت دارید، اما بنزین را باید از دیگری بخرید؛ آن کشور اگر خواست به شما میفروشد، به هر قیمتی خواست میفروشد، اگر هم نخواست نمیفروشد؛ بهانهای میآورد و نمیفروشد: فلان کار را بکن، وإلّا بنزین نمیدهم؛ هدف آنها این است. ما اگر صد نیروگاه هستهای داشته باشیم اما غنیسازی نداشته باشیم، به دردمان نمیخورد؛ برای خاطر اینکه نیروگاه هستهای احتیاج به سوخت دارد و اگر این سوخت را نتوانیم در داخل کشور تولید کنیم، باید دست دراز کنیم طرف آمریکا و آنها برای دادن سوخت هستهای ممکن است دهها شرط بگذارند؛ ما این را امتحان کردیم. در دهه هشتاد، سر سوخت بیست درصد، رئیسجمهور آمریکا خودش دو نفر از رؤسای جمهور دوست ما را واسطه کرد که به ایران بگویند یک مقداری از غنیسازیهای سهونیم درصد را به ما بدهد، ما بیست درصدی را که احتیاج دارد به او میدهیم؛ ما احتیاج داشتیم به بیست درصد، مسئولین قبول کردند، بنا شد که مبادله شود. بنده گفتم که این مبادله باید اینجوری باشد که آنها بیست درصد را بیاورند بندرعباس، ما آزمایش کنیم ببینیم درست است، بعد آن را میگیریم، سهونیم درصد را به آنها میدهیم. وقتی دیدند ما روی گرفتن بیست درصد دقت داریم و اصرار داریم، زیر قول خودشان زدند و ندادند! البته در همین اوقات، در همین حین که مسئولین ما سر این قضیه مشغول این زد و خوردهای سیاسی بودند، دانشمندان ما خودشان در داخل بیست درصد را تولید کردند.»
بر این اساس، از شما بهعنوان نمایندگان مردم درخواست میشود که در هر گونه مذاکره، خطوط قرمز رهبری را کاملاً محترم شمرده و از هرگونه توافق یا تعهدی که تضعیف یا محدودیت غنیسازی هستهای را در پی داشته باشد، بهشدت اجتناب کنید.
با احترام و سپاس
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو