بسم الله القاصم الجبارین
«أُذنَ لِلَّذینَ یُقَاتَلُونَ بأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَیٰ نَصْرِهِمْ لَقَدیرٌ» (سوره حج، آیه ۳۹)
خونخواهی رهبر شهید انقلاب، یک مطالبهٔ ملی و فریاد تاریخی یک ملت است، نه یک شعار مقطعی و زودگذر. انتظار بحق ملت آن است که نیروهای نظامی سپاه و ارتش به طور مستقیم با تمام ظرفیتهای موجود پیگیر جنایات آمریکای جنایتکار و رژیم غاصب صهیونیستی باشند. این پرونده نباید به فراموشی سپرده شود.
از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درخواست داریم از تمام توانش استفاده کند. چراکه «نتیجه» مهم نیست، «خونخواهی» مهم است. این اقدام، تجلی ارادهٔ یک ملت برای انتقام است و ترس و تردید در آن راه ندارد.
چرا باید درنگ کنیم؟
دشمن به ناو آموزشی بیسلاح ما شلیک میکند. به مدرسه، درمانگاه، دانشگاه، مرکز واکسنسازی، بیمارستان، منبع آب، دکل مخابراتی، منبع غلات و تمامی مراکز غیرنظامی ما حمله میکند.
مردم بیدفاع، زنان و کودکان ما را به خاک و خون میکشد.
پس چرا ما باید در تقابل با نظامیان آنها، راه رحم و مماشات در پیش بگیریم؟
قرآن کریم راهبرد ما را روشن ساخته است: «مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذینَ مَعَهُ أَشدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ» (سوره فتح، آیه ۲۹). رحمت ما برای مؤمنان و صلحجویان است، اما در برابر کفر و جنایت، باید اشداء و سرسخت باشیم.
باید به هوش باشیم که ریشهٔ بسیاری از عقبنشینیها و انفعالها، ترس از هیاهوی شیطان و نیروهای اوست. تسلیم و کم کاری به هر شکل ممکن و ترسیدن از تهدید شیطان و هراس از هیاهوی او، نتیجهٔ مستقیم گوش سپردن به وسوسههای شیطان است. در قرآن کریم به صراحت هشدار داده شده و راه نجات را نشانمان داده است: «إِنَّمَا ذَٰلِکُمُ الشَّیْطَانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ» (سوره آلعمران، آیه ۱۷۵). شیطان، شما را از دوستانش میترساند و از هیاهوی آنها میهراساند؛ اگر ایمان دارید، از آنها نترسید و تنها از من بترسید. پس هرگونه ترس از دشمن، فریب شیطان و مقدمهٔ تسلیم است.
حال که فرمان خدا روشن است، در جبههٔ داخلی نیز باید مصداق این نترسیدن را نشان دهیم. ما باید منتقدین داخلی را با سعهٔ صدر تحمل کنیم، نه اینکه از ترس تهدیدهای شیطان، آنها را با فشار و حذف از مجلس و عرصهٔ سیاست کنار بگذاریم. با این نشانه میتوانیم افراد ترسویی که گوش به وسوسه های شیطان هستند را شناسایی کنیم. اگر به خدا اعتقاد داشته باشیم و یقین به نصرت الهی پیدا کنیم، نیازی به حذف صداهای مخالف نخواهیم داشت؛ چراکه قدرت ما در توکل بر خدا و اتحاد در مسیر حق است، نه در حذف نیروهای خود از ترس تهدیدهای شیطان! این را بفهمیم که شیطان کارش تهدید کردن است.
زمان انتخاب راه انتقام و عزت، یا تسلیم و ذلت است. «فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَی السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَکُمْ وَلَن یَتِرَکُمْ أَعْمَالَکُمْ» (سوره محمد، آیه ۳۵). پس سستی نکنید و دشمن را به صلح و سازش نخوانید، در حالی که شما برترید و خداوند با شماست و هرگز از پاداش اعمالتان نخواهد کاست.
انتهای زنجیر انتقال نباشید.
از خود بپرسیم: یک پیام بیارزش و خندهدار، یا مطلبی بیمفهوم و سرگرمکننده را چطور؟ آن را سریع و بیدرنگ برای همهٔ دوستان و آشنایان ارسال میکنیم؟ اما وقتی نوبت به یک پیام آگاهیبخش و دعوت به قیام میرسد، دستبهعصا و مردد میشویم؟
امروز، روز تبیین و روشنگری برای مردم است. امروز، روز برخاستن است. باید برخاست.
پس همین حالا این پیام را در تمام گروهها و برای همهٔ آشنایان خود ارسال کنید و بقیه را به خداوند قادر متعال بسپارید.
«وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِند اللَّهِ الْعَزیز الْحَکِیمِ» (سوره آلعمران، آیه ۱۲۶)
ویژه
بحث و گفتگو