وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
جناب آقای دکتر محمدرضا ظفرقندی

موضوع: درخواست تصویب دستورالعمل ملی تأمین برق اضطراری و حفظ شرایط ایمن محیط درمان در مراکز درمانی خصوصی و مطب‌های پزشکی

سلامت تنها به معنای دریافت خدمت درمانی نیست؛ محیطی که بیمار در آن خدمت دریافت می‌کند نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از فرایند درمان است.

در سال‌های اخیر، خاموشی‌های مکرر و هم‌زمانی آن‌ها با گرمای شدید، شرایطی ایجاد کرده است که هزاران بیمار ناچارند ساعت‌ها در مطب‌ها و مراکز درمانی خصوصی بدون تهویه مناسب و در دمای بسیار بالا منتظر دریافت خدمات درمانی بمانند. این وضعیت برای بیماران سالمند، مبتلایان به سرطان، بیماران تحت شیمی‌درمانی، مبتلایان به آلزایمر، پارکینسون، ام‌اس، بیماران پس از سکته مغزی، بیماران قلبی، زنان باردار، کودکان و سایر افراد آسیب‌پذیر می‌تواند علاوه بر تحمیل رنج غیرضروری، مخاطرات جدی برای سلامت آنان ایجاد کند.

امروزه بسیاری از مراکز درمانی خصوصی صرفاً محل ویزیت نیستند، بلکه خدمات حیاتی و تخصصی مانند شیمی‌درمانی سرپایی، تزریق داروهای تخصصی و بیولوژیک، دیالیز، خدمات نورولوژی، انفوزیون درمانی، نمونه‌گیری و سایر خدمات وابسته به تجهیزات پزشکی و شرایط محیطی کنترل‌شده را ارائه می‌کنند. قطع برق می‌تواند موجب اختلال در ادامه این خدمات، از کار افتادن تجهیزات و سامانه‌های ضروری، افزایش زمان انتظار بیماران و کاهش کیفیت و ایمنی خدمات درمانی شود.

در حالی که قوانین و مقررات کشور وجود برق اضطراری را برای بیمارستان‌ها و مراکز درمانی حیاتی الزامی دانسته‌اند، درباره بسیاری از مراکز درمانی خصوصی و مطب‌هایی که روزانه پذیرای بیماران آسیب‌پذیر هستند، خلأ مقررات وجود دارد.

این وضعیت با اصول بنیادین منشور حقوق بیمار جمهوری اسلامی ایران، که بر حفظ کرامت انسانی، ارائه خدمات در محیط مناسب، ایمن و عاری از رنج غیرضروری تأکید دارد، هم‌سو نیست. همچنین با اصول مورد تأکید سازمان جهانی بهداشت (WHO) درباره کیفیت خدمات سلامت، محیط ایمن درمان و مراقبت مردم‌محور، و نیز اعلامیه لیسبون انجمن جهانی پزشکی درباره حقوق بیمار که حق برخورداری از مراقبت باکیفیت و همراه با احترام به کرامت انسانی را به رسمیت می‌شناسد، سازگاری ندارد.

از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی درخواست می‌کنیم:

۱. دستورالعمل ملی تأمین برق اضطراری را برای مراکز درمانی خصوصی، درمانگاه‌ها، کلینیک‌ها و مطب‌هایی که به بیماران آسیب‌پذیر یا درمان‌های تخصصی و مستمر خدمات ارائه می‌کنند، تدوین و ابلاغ کند.

۲. تأمین برق اضطراری از طریق موتور برق، سامانه‌های ذخیره انرژی (UPS) یا سایر راهکارهای فنی مورد تأیید وزارت بهداشت را به‌ عنوان یکی از شرایط صدور و تمدید پروانه فعالیت این مراکز قرار دهد.

۳. استانداردهای حداقل تهویه، سرمایش، روشنایی و تداوم ارائه خدمات در زمان قطع برق را تدوین و اجرای آن‌ها را الزامی کند.

۴. اجرای این استانداردها را در نظام اعتباربخشی و بازرسی مراکز درمانی خصوصی و مطب‌ها بگنجاند.

۵. برای مراکز کوچک، تسهیلات مالی، وام یا مشوق‌هایی پیش‌بینی کند تا اجرای این استانداردها بدون ایجاد فشار غیرمتعارف امکان‌پذیر باشد.

ما معتقدیم هیچ بیمار سرطانی، سالمند، کودک، بیمار مبتلا به بیماری‌های عصبی یا فردی که برای دریافت خدمات درمانی مراجعه کرده است، نباید در گرمای طاقت‌فرسا و در شرایط ناشی از قطع برق، ساعت‌ها رنج بکشد یا سلامت خود را در معرض خطر ببیند.

تأمین برق اضطراری در مراکز درمانی خصوصی، یک مطالبه رفاهی نیست؛ بخشی از حق دسترسی به خدمات درمانی ایمن، باکیفیت و همراه با حفظ کرامت انسانی است.

از وزارت بهداشت انتظار می‌رود با تدوین و اجرای مقرراتی متناسب با شرایط امروز کشور، از سلامت و حقوق میلیون‌ها بیمار صیانت کند.