بجای حسرت بیهوده، خواستار احیای ساباط زندیه هستیم!
تاریخمان گرامی است، هویتمان عزیز و این درخواستی از سوی علاقهمندان به تاریخ و هویت ایران به شهردار کازرون، مقامات قضایی و مسئولان میراث فرهنگی استان فارس است.
شهر تاریخی کازرون در جنوب غرب ایران، زمانی شهر طاقکها بود. هر گذر و کوچهای در میانهٔ محلات تاریخی، طاقکها و ساباطهایی داشت که هرکدام تاریخ این کهنشهر را روایت میکردند.
از بیش از ۳۰ ساباط تاریخی کازرون، تا همین چند وقت پیش ۸ عدد باقی مانده بود و بهتازگی یکی دیگر از ساباطهای تاریخی این کهنشهر نیز برخاک افتاد تا تعداد ساباطها فقط به ۷ عدد برسد و شاید اگر کاری نکنیم، دیگر هیچ نشانی از تاریخ در کوچهها و خیابانهای کازرون باقی نماند.
ساباط تازه تخریبشدهٔ کازرون در جنوب میدان تاریخی خیرات، یادگار توسعه فیزیکی شهر کازرون در اواخر دورهٔ زند است. یعنی زمانی که بخشی از خانوادهها و اطرافیان خاندان حاکم زند در شیراز پس از مرگ کریمخان به دلیل درگیری و اختلافات داخلی از شیراز راهی کازرون شدند و در بخش جنوبی میدان تاریخی خیرات ساکن شدند.
ما علاقهمندان به میراث و هویت تاریخی ایران، این بار نمیخواهیم فقط در حسرت از دست دادن یکی دیگر از آثار تاریخی شهر کازرون بمانیم و تنها نظارهگر از میان رفتن آثار تاریخی این شهر باشیم.
ما این بار خواستار اقدام عملی هستیم.
ما از شهردار محترم کازرون میخواهیم که با هدف ارج نهادن به اماکن تاریخی کازرون، ساباط تازه تخریبشده را احیا کند.
از مقامات قضایی کازرون خواستار برخورد بازدارنده با تخریبکنندگان خانههای تاریخی هستیم تا چنین تخریبهایی در بافت تاریخی این شهر تکرار نشود و از مسئولان میراث فرهنگی میخواهیم برای احیای ساباط زندیه همت عالی و پیگیری لازم را به عمل آورند.
اندوهگین از دست دادن آثار تاریخی خود هستیم، اما میدانیم نباید دست روی دست گذاشت و فقط حسرت خورد. ما میدانیم که میتوان باردیگر ساباط تخریبشدهٔ کازرون را احیا کرد؛ مانند دروازههای قجری تهران که احیا شدند یا ساباطهای تاریخی یزد و شیراز که دوباره به کوچهها بازگشتند.
دیگر نمیخواهیم غصهدار از دست دادن ساباط زندیه باشیم، بلکه این بار همهٔ ما علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ ایران از شهرداری کازرون، مسئولان قضایی و مقامات میراث فرهنگی استان فارس میخواهیم بجای ابراز تاسف، گام عملی و مجازات لازم را برای احیا و برپایی دوبارهٔ ساباط زندیه در همان مکان سابق بردارند.
این بار فرق دارد،
نمیخواهیم فقط غصه بخوریم،
بلکه میخواهیم آنچه را که با تیشهٔ ناآگاهی تخریب شده بود، با دستان آگاه به کوچههای کازرون بازگردانیم!

بحث و گفتگو