وزیر محترم راه و شهرسازی
با سلام،
مردم لار سال‌هاست از دسترسی مستقیم به شبکه راه‌آهن کشور محروم‌اند. در پاسخ به این مطالبه، گاهی گفته می‌شود که ایستگاه زادمحمود وجود دارد؛ اما یک ایستگاه دور از شهر که برای رسیدن به آن باید ابتدا مسافت قابل‌توجهی را با خودرو در جاده طی کرد، نمی‌تواند جایگزین راه‌آهن خودِ لار باشد.
این مسئله در جنوب کشور اهمیت بیشتری دارد. جنوب ایران با گرمای شدید و پراکندگی آبادی‌ها و فاصله زیاد میان مناطق مسکونی شناخته می‌شود و برخلاف بسیاری از مناطق شمالی کشور، مسیرهای بین شهرها و آبادی‌ها پیوسته و متراکم نیستند. بنابراین، نمی‌توان صرفاً با نگاه به نقشه و وجود یک ایستگاه در منطقه، آن را دسترسی ریلی مناسب برای مردم یک شهر دانست.
برای یک جوان دارای خودرو، شاید طی کردن این مسیر تا زادمحمود امکان‌پذیر باشد؛ اما برای سالمندان، نوجوانان، دانشجویان به‌ویژه دختران، بیماران و خانواده‌هایی که خودرو شخصی ندارند، سفر چندمرحله‌ای جاده‌ای و ریلی دشوار، پرهزینه و گاه ناایمن است.
از سوی دیگر، استفاده از راه‌آهن شیراز نیز مشکل را به طور کامل حل نمی‌کند؛ زیرا مسافر لاری باید ابتدا یک مسیر طولانی جاده‌ای را طی کند و سپس سفر ریلی خود را آغاز کند. در واقع، لار همچنان فاقد دسترسی مستقیم و آسان به شبکه ریلی کشور باقی می‌ماند.
با افزایش هزینه سفر هوایی و محدودیت‌های پروازی، اهمیت حمل‌ونقل ریلی برای مردم منطقه بیش از گذشته شده است. راه‌آهن فقط وسیله‌ای برای رفاه نیست؛ بلکه زیرساختی برای ایمنی، کاهش هزینه سفر، دسترسی به مراکز درمانی و دانشگاهی، توسعه اقتصادی و عدالت حمل‌ونقلی است.
درخواست ما روشن است:
از وزارت راه و شهرسازی تقاضا داریم احداث راه‌آهن و اتصال مستقیم لار به شبکه ریلی کشور را به‌عنوان یک پروژه مهم و اولویت‌دار در دستور کار قرار دهد و مطالعات فنی و اقتصادی و تعیین مسیر مناسب آن را به‌صورت جدی آغاز کند.
زادمحمود جایگزین راه‌آهن لار نیست.
شیراز نیز جایگزین اتصال مستقیم لار نیست.
مردم لار شایسته دسترسی مستقیم، ایمن و واقعی به شبکه راه‌آهن کشور هستند.
لطفاً راه‌آهن لار را از یک مطالبه قدیمی به یک پروژه اجرایی تبدیل کنید.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو