رئیس جمهور محترم

وزیر محترم صنعت، معدن و تجارت

رئیس محترم سازمان حفاظت محیط زیست

نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی

موضوع: لغو یکسان‌سازی خودروهای کلاسیک با خودروهای فرسوده؛ جلوی نابودی گنجینه‌های تاریخی ایران را بگیرید!

درخواست ما:

فوراً نسبت به لغو مصوبه جدید ممنوعیت تردد، قطع سهمیه سوخت و ممنوعیت نقل‌وانتقال خودروها صرفاً بر اساس «سن تقویمی» اقدام شود و خودروهای کلاسیک (آنتیک) از شمول این قانون مستثنی گردند.

دلایل و مستندات اعتراض (چرا این مصوبه اشتباه است؟):

۱. سن ماشین، مساوی با آلایندگی نیست (اشتباه علمی فاحش)

دولت فرض کرده که یک خودروی بیوک یا کادیلاک مدل ۱۹۷۰ به علت ۵۰ سال سن، بیشتر از یک پراید مدل ۱۳۸۰ آلاینده تولید می‌کند. این یک باور کاملاً غلط است.

آلایندگی به کیفیت احتراق، سلامت موتور و... بستگی دارد، نه مدل خودرو. یک خودروی کلاسیک که موتور آن کاملاً بازسازی (اورهال) و استانداردهای روز روی آن اعمال شده، وضعیت بهتری از بسیاری از خودروهای داخلی صفرکیلومتر دارد. موتورهای قدیمی V۸ آمریکایی با حجم بالا، اگر به‌درستی تنظیم شوند، می‌توانند استاندارد یورو ۲ و حتی ۳ را پاس کنند؛ چیزی که پراید هرگز نتوانسته است!

۲. امکان تغییر مدل و به‌روزرسانی فنی (تعویض موتور)

اشاره می‌کنم به سوالی که در ذهن همه مالکان وجود دارد: مگر پراید مدل ۱۳۸۰ را نمی‌شود تعویض موتور کرد و نو نو بشود و مدل ۱۳۹۷ بخورد؟

پس چرا دولت به سن خودرو نگاه می‌کند؟

اگر منطق دولت این است که با تعویض موتور و بازسازی کامل، خودرو نو محسوب می‌شود، پس چرا برای یک فورد موستانگ یا شورلت قدیمی که صاحبش صدها میلیون برای بازسازی کامل موتور، سیستم سوخت‌رسانی و... آن هزینه کرده، این قانون را اعمال می‌کنیم؟ این یعنی دولت فقط به مدل خودرو نگاه می‌کند، نه به آلایندگی!

۳. نابودی سرمایه‌های فرهنگی و اقتصادی کشور

خودروهای کلاسیک صرفاً یک وسیله نقلیه نیستند؛ آن‌ها بخشی از تاریخ صنعت و هنر طراحی جهان هستند. در تمام کشورهای توسعه‌یافته (آمریکا، آلمان، ژاپن، حتی ترکیه)، خودروهای بالای ۳۰ سال تحت عنوان «خودروی تاریخی» از محدودیت‌های ترافیکی و معاینه فنی سختگیرانه خطی معاف هستند و اجازه تردد با پلاک مخصوص را دارند. این مصوبه جدید، ارزش این گنجینه‌ها را به صفر رسانده و باعث خروج سرمایه از کشور و تبدیل این خودروها به قطعات آهنی در پارکینگ‌های مراکز اسقاط خواهد شد.

۴. اجحاف در حق مالکین قانون‌مدار

مالک این خودروها افرادی هستند که بعضاً نیمی از عمر خود را صرف پیدا کردن قطعه و بازسازی آن‌ها کرده‌اند. این افراد نه‌تنها سوداگر نیستند، بلکه عاشقان هنر صنعت خودرو هستند. قطع سهمیه سوخت آن‌ها به دلیل "پیر بودن ماشین" در حالی که ماشین موتور نو دارد، مصداق بارز «ظلم به اموال» است.

پیشنهادات اصلاحی به جای ممنوعیت کلی:

ما به جای این مصوبه سطحی، پیشنهاد می‌دهیم:

۱. تفکیک خودروها بر اساس گواهی معاینه فنی به‌روز (نه بر اساس مدل کارخانه). هر خودرویی که معاینه فنی ناقص دارد، جریمه شود، فرقی نمی‌کند پراید باشد یا بنز.

۲. ایجاد امکانات ویژه برای خودروهای کلاسیک با تعرفه بیمه و عوارض جداگانه و سهمیه سوخت محدودتر (مثلاً ۵۰ لیتر در ماه)، اما نه صفر.

۳. ارائه تسهیلات برای ارتقای سیستم سوخت‌رسانی خودروهای قدیمی با کمک دولت و بخش خصوصی، به جای جریمه و توقیف.

۴. الگوبرداری از قوانین کشورهای اروپایی که خودروهای کلاسیک و خاص را از خودروهای فرسوده جدا می‌کنند.

مالکین این خودروها حتی از داشتن بیمه بدنه هم محروم‌اند با اینکه این خودروها سرمایه‌های ملی محسوب می‌شوند!

بسیاری از این خودروها (مانند بیوک ایران، کادیلاک ایران، شورلت نوا، جیپ آهو و سیمرغ و...) تولید ملی بوده (اکثراً بعد از انقلاب) و افتخار صنعت خودروسازی محسوب می‌شوند و تاریخ خودروسازی متحرک روی چهار چرخ هستند، ولی دولت به جای نگهداری از این سرمایه‌های ارزشمند و بدون اینکه حتی کوچک‌ترین کمکی در جهت حفظ میراث فرهنگی کند و تسهیلاتی برای نگهداری از آن‌ها قرار دهد، مانع صاحبان این خودروهاست که با چنگ و دندان و تک ‌و تنها میراث تاریخی این سرزمین را با خود به دوش می‌کشند و دولت هر روز بیشتر اسباب نابودی اموال ایشان را فراهم می‌کند و این آثار ارزشمند را با القابی مانند: خودروی فرسوده، خودروی آلاینده نام‌گذاری می‌کند تا به تمام مردم و تمام دنیا نشان دهد که چه ارزشی برای هنر و تاریخ این مملکت قائل است!

بر فرض که این خودروها مصرف بالاتری از خودروهای عرف جامعه داشته باشند، مگر سرجمع چند دستگاه از این خودروها باقی مانده و سرجمع چند لیتر در روز مصرف این خودروهاست که این موضوع دست‌آویز دولت و هیئت وزیران شده که مانند پتک هر روز بر سر دارندگان این خودروها می‌کوبد؟!

مگر مصرف این خودروها چقدر بالاتر از مصرف خودروهای دیگر تولید داخل است؟

بسیاری از خودروهای داخلی مانند (نیسان زامیاد) با وجود حجم پایین و تعداد سیلندر کمتر، مصرفی بالاتر از این خودروهای کلاسیک دارند.

خواسته نهایی:

از شورای عالی ترافیک و وزارت کشور تقاضا داریم که:

· فوراً این بخشنامه را معلق کنند.

· کارگروه تخصصی با حضور کارشناسان موتور و نمایندگان کلوپ‌های خودروهای کلاسیک تشکیل دهند تا سن خودرو را به تنهایی ملاک آلایندگی قرار ندهند.

ما به دنبال هوای پاک هستیم، اما با روش درست و علمی؛ نه با نابودی تاریخ و هنر به بهانه محیط زیست!