بسم‌الله الرحمن الرحیم
ما امضاکنندگان زیر خواستار ورود قوه قضائیه و مجریه یا نهاد ریاست جمهوری به بحث تاکسی‌های اینترنتی هستیم.
در حال حاضر تعداد زیادی راننده در حال فعالیت هستند که عدم مساوات و برابری در شرکت‌ها آنها را به ستوه آورده است. البته انگار هیچ نماینده‌ای ذره‌ای از رانندگان اسنپ و تپسی حمایت نمی‌کند و آنها و خانواده‌هایشان را نادیده می‌گیرد.
اگر بنا بر حمایت بود، مسئله بیمه رانندگان معطل نمی‌ماند.
مشکلات زیادی برای رانندگان وجود دارد که هیچ نهادی ترتیب اثر نداده است.
و راحت از کنار آن گذشته‌اند؛ انگار اصلاً چنین قشری وجود ندارد.
رانندگان موظف به سرویس‌دهی در اوج ترافیک و گرما، با کرایه پایین و پورسانت بالا هستند.
رانندگان علاوه بر پورسانت، عوارض شهری هم باید پرداخت کنند.
رانندگان با چند کیلومتر رانندگی و رسیدن به مبدأ و گاه انتظار برای مسافر، به‌راحتی لغو سفر می‌شوند.
رانندگان موظف هستند مسافر را پیدا کنند و سوار کنند و اگر مسافری وجود نداشت یا مسافر رفته بود، جریمه می‌شوند.
رانندگان باید اتباع غیرمجاز را سوار کرده و حق اعتراض ندارند.
رانندگان باید همراه مصرف‌کننده مواد به محل‌های رفت‌وآمد معتادین بروند و حق اعتراض ندارند.
رانندگان باید ماشین خود را تبدیل به مکان کنند و حق اعتراض ندارند.
راننده به کوچه‌های خاکی و بعضاً پر از گل‌ولای می‌رود و حق اعتراض ندارد.
مسافر در مبدأ با تأخیر، در مقصد به دنبال مسافر و به دنبال عابربانک است تا تسویه کند.
راننده حق گزارش یا شکایت به فراجا را ندارد و حساب او مسدود می‌شود.
سهمیه بنزین که برای این قشر وجود ندارد.
درآمد پایین این قشر، همراه با استهلاک خودرو و کرایه پایین، سبب ایجاد بحران در خانواده گشته است.
هیچ حمایت و پشتیبانی در شهرها از این قشر وجود ندارد.
شرکت‌های اسنپ و تپسی قوانین وضع می‌کنند که همه به ضرر راننده است.
ما رانندگان خواستار تأسیس سندیکای مستقل رانندگان را داریم تا بتوانیم نمایندگانی در نهادهای قانون‌گذاری و حمایت از رانندگان داشته باشیم.
اسنپ و تپسی، به‌عنوان دو شرکت بزرگ خدمات به مسافر، هیچ تعهد واقعی به رانندگان ندارند و ذره‌ای احترام به راننده قائل نیستند.
تمام مستندات حرف‌ها موجود است.
دوستان عزیز، اگر ایرانی واقعی هستی، وضعیت موجود را می‌بینی.
خواهشاً امضا کن تا صدای قشری از جامعه که هیچ حمایتی ندارد، شنیده شود.
بنی‌آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند؛ چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو