به نام خدا
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
وزیر محترم تعاون، کار و رفاه اجتماعی
ریاست محترم سازمان تأمین اجتماعی
ما نسلی هستیم که سالهای جوانی، توان و سلامتی خود را در کارخانهها، کارگاهها، ادارات، معادن، مزارع، مراکز خدماتی و دیگر عرصههای این کشور گذاشتیم.
سالها کار کردیم، حق بیمه پرداخت کردیم و به امید روزی که پس از پایان دوران اشتغال، با آرامش و عزت زندگی کنیم، بخشی از درآمد خود را به صندوق تأمین اجتماعی سپردیم.
امروز آن روز فرا رسیده است؛ اما آرامش نیامده است.
تورم و افزایش افسارگسیخته هزینههای زندگی، قدرت خرید بازنشستگان را بهشدت کاهش داده است. قیمت خوراک، مسکن، درمان، دارو و سایر نیازهای ضروری زندگی، با درآمد بسیاری از بازنشستگان تناسبی ندارد.
بازنشستهای که تمام عمر کار کرده، امروز نباید برای خرید دارو، پرداخت اجارهخانه یا تأمین هزینههای اولیه زندگی، دست نیاز بهسوی فرزندان خود دراز کند.
ما یک سؤال ساده داریم:
آیا کسی که تمام عمر برای ساختن این کشور کار کرده، حق ندارد سالهای بازنشستگی خود را با آرامش و کرامت سپری کند؟
ما از دولت و مجلس درخواست کمک بلاعوض نداریم.
ما خواهان اجرای عدالت و حفظ ارزش واقعی حقوقی هستیم که سالها برای آن حق بیمه پرداخت کردهایم.
خواستههای ما روشن و مشخص است:
- افزایش و ترمیم حقوق بازنشستگان تأمین اجتماعی در نیمه دوم سال جاری، متناسب با تورم و هزینه واقعی زندگی؛
- جبران کاهش قدرت خرید بازنشستگان و جلوگیری از ادامه افت سطح معیشت آنان؛
- اجرای کامل و عادلانه متناسبسازی حقوق بازنشستگان در چارچوب قوانین؛
- پرداخت و ایفای کامل تعهدات قانونی دولت به سازمان تأمین اجتماعی؛
- توجه جدی به هزینههای سنگین درمان، دارو و خدمات پزشکی بازنشستگان؛
- اتخاذ تصمیمات فوری برای جلوگیری از قرار گرفتن بازنشستگان در زیر خط معیشت.
مسئولان محترم! پشت هر عدد در جدول حقوق، یک انسان ایستاده است.
پشت هر پرونده بازنشستگی، یک عمر کار و تلاش وجود دارد.
پشت هر بازنشسته، یک خانواده و گاهی فرزندانی هستند که هنوز چشم امیدشان به پدر و مادرشان است.
این مطالبه فقط درباره پول نیست؛ درباره شأن و کرامت انسانهایی است که سالهای زیادی از عمرشان را برای این کشور گذاشتهاند.
بازنشسته نباید مجبور باشد میان نان، دارو و درمان یکی را انتخاب کند.
بازنشسته نباید به دلیل ناتوانی مالی، درمان خود را به تعویق بیندازد.
بازنشسته نباید در برابر خانواده خود احساس شرمندگی کند.
و مهمتر از همه:
بازنشستگی نباید آغاز دوران نگرانی و محرومیت باشد.
از مسئولان محترم کشور میخواهیم صدای این مطالبه را بشنوند و با اتخاذ تصمیمی فوری، شفاف و عملی، نسبت به افزایش و ترمیم حقوق بازنشستگان تأمین اجتماعی در نیمه دوم سال جاری اقدام کنند.
ما انتظار داریم تصمیمگیران کشور، بازنشستگان را نه بهعنوان یک هزینه بودجهای، بلکه بهعنوان نسلی که سالها برای چرخیدن چرخهای این اقتصاد زحمت کشیده است، ببینند.
ما صدقه نمیخواهیم؛ حق خود را میخواهیم.
ما زندگی تجملاتی نمیخواهیم؛ حداقل یک زندگی شرافتمندانه میخواهیم.
ما امتیاز ویژه نمیخواهیم؛ عدالت میخواهیم.
امروز صدای ما را بشنوید؛ چرا که فردای بازنشستگی، سرنوشت همه شاغلان امروز است.
«کرامت بازنشسته، کرامت جامعه است.»
از همه بازنشستگان، شاغلان، خانوادهها و دلسوزان جامعه دعوت میکنیم با امضای این کارزار، از مطالبه افزایش و ترمیم حقوق بازنشستگان تأمین اجتماعی و حفظ کرامت آنان حمایت کنند.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو