بسمه‌تعالی
ریاست محترم دانشگاه
مدیریت محترم امور دانشجویی
معاونت محترم دانشجویی
با سلام و احترام
ما امضاکنندگان این کارزار، جمعی از دانشجویان ساکن خوابگاه‌های دانشگاه هستیم. این کارزار نه برای اعتراض، بلکه برای «گفت‌وگو» و «اصلاح» فرایندی است که امسال برای اولین بار در دانشگاه ما اجرا شده و متأسفانه با مشکلات جدی مواجه شده است.
شرح مسئله:
تا سال گذشته، فرایند انتخاب اتاق در خوابگاه به این شکل بود که دانشجویان اسامی هم‌اتاقی‌های مورد نظر خود را به سرپرست خوابگاه ارائه می‌دادند و ایشان با در نظر گرفتن شرایط همه دانشجویان، تقسیم‌بندی اتاق‌ها را انجام می‌دادند. این روش، هرچند بی‌نقص نبود، اما حداقل دارای یک مزیت اساسی بود: توزیع متناسب جمعیت در تمامی اتاق‌ها و تضمین نسبی عدالت در تخصیص فضا.
امسال برای اولین بار، انتخاب اتاق از طریق سامانه اسکان انجام شد. اما این تغییر با چند مشکل اساسی همراه بود:
اول، مشکل زیرساخت فنی: در روز انتخاب اتاق، سامانه از همان دقایق ابتدایی با اختلال جدی مواجه شد. جمع کثیری از دانشجویان حتی یک ساعت و ربع پس از شروع فرایند، همچنان قادر به انتخاب اتاق نبودند. این اختلال در شرایطی رخ داد که کشور ما به‌طور مکرر با مشکلات اینترنت مواجه است و دانشجویان از نقاط مختلف، با کیفیت‌های متفاوت اینترنت، در این فرایند شرکت می‌کردند. در چنین شرایطی، آنچه در عمل شانس تخصیص اتاق را تعیین می‌کند، صرفاً سرعت اینترنت افراد است، نه نیاز واقعی یا شرایط عادلانه.
دوم، ناعدالتی در توزیع فضایی: موضوع مهم‌تر از مشکل فنی، پیامدهای ناشی از آن است. وقتی انتخاب اتاق به سرعت اینترنت گره می‌خورد، دانشجویانی که اینترنت پرسرعت‌تری دارند، امکان انتخاب زودتر را پیدا می‌کنند و بدیهی است که اتاق‌های کم‌جمعیت‌تر را انتخاب می‌کنند. نتیجه این فرایند، توزیع نامتناسب جمعیت در اتاق‌هاست.
آیا این فرایند می‌تواند «عادلانه» خوانده شود؟ یک روش تخصیص تنها زمانی عادلانه است که همه شرکت‌کنندگان از شرایط یکسان و برابر برخوردار باشند. در حالی که در روش فعلی، دانشجویان با اینترنت ضعیف، دانشجویان ساکن مناطق با پوشش مخابراتی نامناسب و دانشجویانی که به هر دلیل موفق به ورود به سامانه در زمان مطلوب نشدند، عملاً از حق انتخاب مساوی محروم می‌شوند.
تضاد با اصول اداری: نکته قابل توجه این است که بر اساس آیین‌نامه‌های موجود، ثبت درخواست به‌تنهایی تعهدی برای دانشگاه ایجاد نمی‌کند و تخصیص خوابگاه به تأیید کارشناسان و وجود ظرفیت خالی وابسته است. این موضوع نشان می‌دهد که ماهیت فرایند، نیازمند نظارت انسانی و تصمیم‌گیری کارشناسی است، نه صرفاً یک الگوریتم خودکار که بر اساس سرعت اینترنت عمل می‌کند.
مطالبات ما:
ما به‌عنوان دانشجویان این دانشگاه، خواسته‌هایی مشخص و قابل اجرا داریم:
۱. بازنگری فوری در فرایند انتخاب اتاق امسال و اتخاذ تدابیر جبرانی برای دانشجویانی که به دلیل اختلال سامانه نتوانستند انتخاب کنند.
۲. بازگشت به روش گروه‌بندی پیشین (ارائه اسامی هم‌اتاقی‌ها به سرپرست) برای سال تحصیلی جاری، به‌عنوان روشی که ماهیت کارشناسی و نظارتی دارد.
۳. در نظر گرفتن شرایط خاص دانشجویان (مانند وضعیت اینترنت محل سکونت، شرایط پزشکی و...) در فرایند تخصیص.
چشم‌انداز ما:
ما خواستار دانشگاهی هستیم که در آن، فرایندهای اداری با مشارکت دانشجویان و با در نظر گرفتن شرایط واقعی زندگی آنها طراحی شود. انتخاب اتاق خوابگاه، یک موضوع رفاهی ساده نیست؛ بلکه مستقیماً بر کیفیت زندگی، تمرکز تحصیلی و سلامت روانی دانشجویان تأثیر می‌گذارد. ما معتقدیم که با گفت‌وگو و همکاری متقابل، می‌توان روشی طراحی کرد که هم عدالت را تضمین کند و هم از مزایای فناوری بهره ببرد.
ما امضاکنندگان این کارزار، ضمن تأکید بر رویکرد مسالمت‌آمیز و سازنده خود، از مسئولان محترم دانشگاه می‌خواهیم که به این مطالبه مشروع دانشجویان توجه فرمایند و پیش از آنکه این مسئله به تنشی ناخواسته تبدیل شود، با نمایندگان ما وارد گفت‌وگو شوند.
با تشکر و احترام؛
دانشجویان ساکن خوابگاه‌ها
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو