بسم‌الله الرحمن الرحیم
باسلام؛
وزارت آموزش و پرورش هر ساله با آغاز سال تحصیلی، با فضاسازی و تبلیغات رسانه‌ای، تلاش میکند فشار افکار عمومی، جامعه فرهنگیان و نمایندگان مجلس را مدیریت کند؛ در حالی که واقعیت موجود در بدنه این وزارتخانه با آنچه در رسانه‌ها مطرح می‌شود، فاصله قابل‌توجهی دارد.
اعلام افزایش حق‌التدریس و حق مدیریت و برجسته‌سازی درصدهای افزایش‌یافته، نباید به‌گونه‌ای مطرح شود که این تصور در جامعه شکل بگیرد که وضعیت حقوق و معیشت همه معلمان بهبود چشم‌گیری پیدا کرده است.
حق‌التدریس، افزایش عمومی حقوق فرهنگیان نیست. این مبالغ عمدتاً به تعدادی از همکاران پرداخت می‌شود که برای جبران کمبود نیروی انسانی، ساعات تدریس بیشتری را بر عهده می‌گیرند؛ یعنی معلم برای دریافت مبلغ بیشتر، باید ساعات کار و فشار کاری بیشتری را تحمل کند.
از سوی دیگر، در برخی مناطق، به دلیل پایین‌بودن فوق‌العاده‌ها و مزایای مدیریتی، بسیاری از همکاران تمایلی به پذیرش مسئولیت‌های مدیریتی ندارند. بنابراین افزایش محدود حق مدیریت، بیش از آنکه یک تحول واقعی در وضعیت معیشتی فرهنگیان باشد، ابزاری برای ترغیب نیروها به پذیرش مسئولیت‌هایی است که با حجم بالای کار، پاسخگویی و مسئولیت اداری همراه است.
در این میان، بازی رسانه‌ای با اعداد و درصدهای بزرگ نمی‌تواند واقعیت سفره و زندگی معلمان را تغییر دهد. جامعه فرهنگیان بهتر از هر فرد دیگری می‌داند که میان «افزایش برخی پرداخت‌ها» و «بهبود واقعی معیشت معلم» تفاوتی جدی وجود دارد.
این روند متأسفانه سال‌هاست تکرار می‌شود؛ با آغاز سال تحصیلی، وعده‌ها و اخبار افزایش پرداخت‌ها پررنگ می‌شود و در ادامه سال، مشکلات اصلی معیشتی فرهنگیان همچنان پابرجا باقی می‌ماند.
مطالبه ما روشن است:
ما فرهنگیان ایران از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی انتظار داریم به‌جای توجه صرف به آمارها و گزارش‌های رسمی، واقعیت زندگی و معیشت معلمان را از نزدیک بررسی کنند و اجازه ندهند مشکلات اساسی این قشر با تبلیغات رسانه‌ای و افزایش‌های مقطعی به حاشیه رانده شود.
معیشت فرهنگیان باید به‌صورت اساسی، پایدار و عادلانه حل شود؛ نه اینکه هر سال با چند خبر و درصد، برای مدتی افکار عمومی آرام شود.
معلمی که مسئول تربیت نسل آینده کشور است، شایسته زندگی با عزت، امنیت اقتصادی و آرامش خاطر است.
از نمایندگان محترم مجلس می‌خواهیم مسئله معیشت فرهنگیان را در اولویت واقعی قانون‌گذاری و نظارت قرار دهند و وزارت آموزش و پرورش را به ارائه راهکارهای پایدار و عملی برای بهبود وضعیت اقتصادی و شغلی معلمان ملزم کنند.
جامعه فرهنگیان بیش از وعده و تبلیغات، نیازمند اقدام عملی و تصمیمات اساسی است.
با احترام
جمعی از فرهنگیان ایران عزیز
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو