وزارت محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی و مسئولین رسانه و سینما
سلام؛
ما زنان و مردان آزاده این سرزمین که ماه‌هاست داغ حملات وحشیانه آمریکا و اسرائیل بر دل‌هایمان خورده، فرزندان و برادران و خواهران خود را در این جنگ اخیر از دست دادیم و با خون دل به خاک سپردیم… هنوز منتظر خبر پیدا شدن آثاری از کودکان پرپر شده میناب هستیم… هنوز صدای گریه و بغض کودکانی که پدرشان در کشتی آموزشی دنا بود و برای سرگرمی آمریکای جنایتکار مورد اصابت قرار گرفت در گوش ماست… صدای عروسی، صدای نوزاد ۳ روزه، صدای بمباران منازل مسکونی، پل‌ها، بیمارستان‌ها و… این صداها ماه‌هاست داغ بر داغ ما گذاشته است.
در اثنای این روزها و جنایت‌های بر ما گذشته، متأسفانه فردی با استفاده از تریبون بین‌المللی سینما، روایتی ناقص و تقلیل‌یافته از ایران و اولویت‌های جامعه به دنیا ارائه می‌دهد و مسائل اساسی را به سطوح فردی خلاصه می‌کند؛ امری که عملاً موجب نادیده گرفتن رنج‌های مردم و مظلومیت کشور در برابر هجمه‌های رسانه‌ای بیگانگان می‌شود. ما نسبت به این مواضع و اظهارات غیرمسئولانه خانم لاله مرزبان که خود را نماینده زنان ایرانی معرفی می‌کند اما نسبت به دردها و رنج‌های تاریخی زنان و کودکان این مرز و بوم بی‌توجهی نشان داده و شأن زن صبور و مقاوم ایرانی را بازتاب نمی‌دهد، شدیداً معترض و منتقد هستیم. ما خواهان موضع‌گیری شفاف، روشنگری و بررسی مسئولانه نسبت به تبعات این اظهارات در جشنواره ونیز هستیم.
لطفاً با روشنگری رسانه‌ای، اعلام موضع رسمی و تبیین واقعیت‌های جامعه، از تحریف صدای واقعی ملت ایران و عادی‌سازی جنایات دشمن در محافل بین‌المللی پیشگیری کرده و شأن و مظلومیت مردم را نمایندگی فرمایید. این مطالبه و انتقاد جدی جامعه بزرگی از زنان کشور ماست.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو