آقای دکتر حمزه شکیب،
سرپرست محترم شورای مرکزی سازمان نظاممهندسی ساختمان
اعضای محترم سازمان نظاممهندسی ساختمان
با سلام،
اتفاقات ناگواری ـ اعم از فروریزش گودها و یا ساختمانها ـ که طی چند سال گذشته افتاده است نشان میدهد مهندسی ساختمان تا چه اندازه مهم و خطیر است و در صورت رخداد کوچکترین اهمالی چه خساراتی را به همهٔ ما تحمیل میکند.
ازآنجاکه نظاممهندسی ساختمان بازوی اجرایی ندارد، گذشته از گزارشهای بازدید مرحلهای مهندسان ناظر، گاه مکاتبات در سطح استان به شهرداری مرکز، گاه با ادارهٔ کل راه و شهرسازی استان، و گاه ازطریق اظهارنامه صورت میگیرد. آخرسر هم، دادستان کاری به این مکاتبات ندارد و تقصیر مهندسان پروژه را به درصد تعیین میکند. در این میان، مهندس بیپناه است که بیپناهتر از همیشه عقوبت میشود. قاضی هم خود را درگیر این نمیکند که حقالزحمهٔ مهندس یادشده یک متر از ساختمان میشود یا نمیشود و با این حقالزحمه زندگیاش میگذرد یا نمیگذرد. او، طبق تکلیف، ناگزیر است حکم بدهد و اکثراً نمیتواند از عنوان «مهندس» و مسئولیت بزرگش ساده بگذرد: قلمش را میچرخاند و درصد تقصیر او را تعیین میکند.
حال آیا نهاد یا صندوقی هست که از این مهندس حمایت کند؟ اینجاست که نیاز به صندوق حمایت از مهندسان بیشازپیش احساس میشود. پنج درصدی که سازمان از حقالزحمهٔ مهندسان دریافت میدارد ـ از آن موقع که خدمات مهندسی متری ۱۰ هزار تومان بوده تا الآن که متری ۴۰ هزار تومان شده ـ همان پنج درصد است. پیشنهاد میشود یک درصد از آن را در صندوقی به نام «صندوق ذخیره برای حمایت از مهندسان» ضبط و ذخیره کنند، تا از مهندس بیپناهی که در روز مبادا مورد غضب و عقاب دستگاه قضایی قرار میگیرد از این محل حمایت شود.
بزرگواران، حال که نه مهندس مجری ذیصلاح واقعی شده و نه زور نظاممهندسی به طراحان رسیده است که ۵ درصد حقالزحمهشان را بگیرد، این کار را نه محض رضای خدا، نه محض رضای مهندسان، بلکه حداقل برای کارنامهٔ دورهٔ سهسالهٔ هیئتمدیرهٔ خودتان هم که شده انجام دهید.
امید که جامعهٔ مهندسی از خوابی که شاید شرایط و تورم حاکم بر جامعه بر آن سایه انداخته بیدار شود و جایگاه واقعی خود را پیدا کند. آنگاه است که هم تعرفهٔ واقعیتر و هم اجروقربی که شایستهاش هستیم را خواهیم داشت.
صندوق ذخیرهٔ حمایت از مهندسان رافع موارد اضطرار خواهد بود. تقاضا میشود، لطفاً آن را جدی بگیرید.
با تشکر
ویژه
بحث و گفتگو