به نام ایران
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
اعضای محترم شورای عالی امنیت ملی
همان‌طور که مستحضرید، چابهار به‌عنوان تنها بندر اقیانوسی ایران و دروازه طلایی کریدور ترانزیتی شمال–جنوب، جایگاهی بی‌بدیل در امنیت اقتصادی و اقتدار ژئوپلیتیک کشور دارد. اخیراً اخبار و گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر واگذاری یا اجاره اراضی گسترده، در مقیاس صدها هکتار، در این منطقه راهبردی به کشور همسایه، افغانستان، مطرح شده است.
ما امضاکنندگان این کارزار، نگرانی‌های عمیق خود را نسبت به این تصمیم اعلام می‌داریم و دلایل زیر را برای بازنگری در این رویکرد ارائه می‌دهیم:
۱. صیانت از تمامیت ارضی و حاکمیت ملی: واگذاری اراضی در مناطق حساس مرزی و بندری، آن‌هم در مقیاس‌های کلان، می‌تواند حاکمیت ملی را در بلندمدت با چالش‌های امنیتی و حقوقی پیچیده مواجه کند.
۲. اولویت‌بخشی به توسعه بومی: اولویت نخست در توسعه اراضی چابهار باید توانمندسازی جامعه محلی، ایجاد اشتغال برای جوانان سیستان‌وبلوچستان و سرمایه‌گذاری شرکت‌های داخلی باشد. منابع و زمین‌های این منطقه، سرمایه‌های ملی متعلق به همه مردم ایران است و باید در جهت رفع محرومیت از همین منطقه هزینه شود.
۳. پیامدهای امنیتی و ژئوپلیتیک: بندر چابهار به‌دلیل موقعیت حساس، تحت رصد دائمی قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی است. تغییر در مالکیت یا کاربری اراضی آن می‌تواند موجب مداخلات خارجی و کاهش قدرت چانه‌زنی ایران در توافقات بین‌المللی شود.
لذا از مسئولان محترم تقاضا داریم:
در جهت توقف فوری هرگونه واگذاری زمین در مقیاس‌های کلان به طرف‌های خارجی در منطقه چابهار، دستور فرمایند.
چابهار، قلب تپنده اقتصاد ایران است؛ بیایید با تدبیر و دوراندیشی، این میراث راهبردی را برای نسل‌های آینده ایران حفظ کنیم.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو