جناب آقای دکتر ابراهیم رئیسی
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

با سلام
جامعه تحصیل‌کرده مددکاری ایران در تمامی اعصار و حوادث مانند سیل، زلزله، آسیب‌های اجتماعی و طی شروع ویروس منحوس کرونا طی دو سال گذشته دوشادوش دستگاه‌های دیگر همواره یاری‌رسان مردم شریف ایران بوده است؛ لیکن جفایی زیاد به این قشر شریف شده است که به اختصار خدمت شما عرض می‌گردد:
۱- فارغ‌التحصیلان رشته مددکاری اجتماعی در تمامی شاخه‌ها بعد از اتمام تحصیلات برای یافتن شغل مربوطه دچار مشکل هستند و عمدتاً در کارهای غیرمرتبط با رشته تحصیلی خود که چهار سال عمر خود را در این موضوع صرف نموده‌اند به کار گرفته می‌شوند. تمامی این همکاران عمرشان در شغل‌های خارج از رشته تخصصی خود به کار گرفته شده‌اند و جوانان تحصیل‌کرده این رشته عمدتاً خارج از حیطه کاری و تحصیلی خود به فعالیت می‌پردازند که این خود جای تامل و تأسف دارد.
۲- با توجه به لزوم استفاده مددکاران اجتماعی در تمامی دستگاه‌ها اکثراً به جز چند دستگاه مربوطه از این پتانسیل استفاده نمی‌کنند و برای ارتقاء کاری و شغلی پرسنل خود به مددکاران اجتماعی اعتماد نداشته و ایشان را فردی اضافه در سازمان می‌پندارند.
۳- وضعیت استخدامی مددکاران چه در سازمان زندان‌ها، دادگستری و مراکز مشاوره خانواده بهزیستی و چه در معاونت‌های درمان دانشگاه‌های علوم پزشکی بسیار تأسف‌برانگیز بوده که با کمی تأمل در سهمیه آنان این موضوع بسیار مشهود است.
۴- متأسفانه عدم حمایت دولت از حیطه مددکاری اجتماعی و خدماتی که این حوزه می‌تواند به جامعه ارائه دهد موجب این شده که تمامی مددکاران اجتماعی در این امر دچار ناامیدی شده و در سیاست‌های کلی جامعه اعم از کلان و خرد نادیده گرفته شوند. حال اینکه در کشورهای پیشرفته و در حال توسعه مددکاران اجتماعی از جایگاه بالایی برخوردار بوده و در سیاست‌های کلان جامعه برای نشاط و شادی جامعه ایجاد امید و بالندگی در جامعه مورد استفاده قرار می‌گیرند. جامعه ایران با حدود ۳۵ میلیون جوان و امید قاعدتاً باید از این پتانسیل استفاده نماید. هرگونه شکاف بین دولت و مددکاران اجتماعی و مردم موجب شکست در این حوزه خواهد شد.
۵- در دو سال گذشته هنگام شیوع ویروس کرونا مددکاران اجتماعی همواره حامی مردم ایران بوده و در کنار سایر ارگان‌های دولتی در امر مهار این ویروس به مردم خدمت‌رسانی کرده‌اند ولی متأسفانه هیچ وقت از زحمات این عزیزان‌ قدردانی نشد و این خود یک جفا در حق مددکاران اجتماعی بوده است.
۶- در برنامه توسعه کشور هیچگونه جایگاهی برای خدمت مددکاران اجتماعی تهیه و تنظیم نشده و اگر هم تنظیم شده در نطفه مسکوت مانده است.
۷- در مراکزی که از مددکاران اجتماعی استفاده می‌گردد، همکاری به صورت پاره‌وقت بوده و با پایین‌ترین قیمت‌ها از ایشان بهره‌کشی می‌کنند. همچنین در فضای مجازی افراد سودجو با ایجاد صفحه و مشاوره‌های نادرست موجب بی‌اعتمادی مردم به مددکاران واقعی اجتماعی می‌گردند. این امر لزوم ایجاد سازمان نظام مددکاری اجتماعی ایران را بر خود می‌طلبد و خواستار آن هستیم که در اسرع وقت مرکز و نظام مددکاری اجتماعی ایران ایجاد گردد تا از حقوق این عزیزان دفاع کرده و همچنین با برگزاری جلسات و آموزش‌های مداوم سطح علمی آنان را ارتقا دهد.
۸- در برخی مراکز و ادارات دولتی از روانشناسان در جایگاه مددکار استفاده می‌گردد که این خود ضربه بزرگی به شاکله و بدنه مددکاران اجتماعی وارد می‌کند که ایشان را ناچار به این می‌کند که در حوزه‌های دیگر فعالیت کنند و این مورد دیگری از نابرابری در حوزه مددکاران اجتماعی می‌باشد.
۹- در روید۷ادهای تقویم شمسی ایران جهت حمایت از مددکاران اجتماعی هیچ روزی به عنوان روز تکریم از این عزیزان تعیین نشده است؛ در حالی که برای مشاغلی دیگر روزهایی مانند روز پرستار، روز فوریت‌های پزشکی، روز پزشک، روز روانشناس، روز داروساز و... تعیین شده و از آنان تقدیر می‌شود. خواهشمند است با اضافه کردن روزی به نام روز مددکار اجتماعی در تقویم تاریخ ایران این حوزه را حمایت نموده و موجب بالندگی و پیشرفت و دلگرمی این عزیزان باشید.
با عنایت به مندرجات بالا و مشکلات مطرح‌شده که گوشه‌ای از مشکلات کلان این حوزه است، ما مددکاران اجتماعی ایران که جامعه حدود پنج‌هزار نفری را تشکیل می‌دهیم از آن مقام محترم خواستار آن هستیم که با تشکیل کارگروهی در کمیسیون فرهنگی اجتماعی و خانوادگی در نهاد ریاست جمهوری و با ایجاد گروهی از نمایندگان فعال در این حوزه و وزیران کار و رفاه اجتماعی و بهداشت و رئیس محترم سازمان بهزیستی کشور نسبت به رفع مشکلات مددکاران اجتماعی ایران دستورات لازم را مبذول فرموده تا جامعه‌ای بالنده و سرشار از نشاط و شادی داشته باشیم.

با تشکر والسلام