وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی؛
با سلام و احترام
بر هیچکس پوشیده نیست که پزشکان عمومی شاغل در مراکز دولتی از جمله درمانگاهها و اورژانسهای بیمارستانی و مراکز بهداشت شهری و روستائی، از خدومترین و متعهدترین اعضای جامعه پزشکی و جهادگران خط مقدم پیشگیری، کنترل و درمان بیماریهای جمعیت قابل توجهی از هممیهنان عزیزمان هستند که همواره توجه به استطاعت مالی بیماران و مشکلات اقتصادی آنان را در کنار اصول اخلاقی و حرفهای طبابت، سرلوحهی کارشان قراردادهاند.
با این حال اگر به دیدهی انصاف بنگریم، آنچه مراجعین هنگام مراجعه به پزشکان عمومی شاغل در مراکز دولتی بهعنوان حق ویزیت پرداخت میکنند، در شرایط اقتصادی کنونی و در مقایسه با حق ویزیت پزشکان بخش خصوصی و مطبداران، چنان مبلغ ناچیزی است که برای حفظ حرمت پزشک، دریافت نکردنش به مراتب بهتر است.
چنین رویهای در تعیین نرخ ویزیت علاوه بر القای ذهنیت منفی نزد مردم نسبت به پزشکان بخش دولتی (پزشکان ارزان!) در قیاس با پزشکان بخش خصوصی، موجب مراجعات متعدد غیرضروری، تضییع حق بیماران نیازمند مداخلهی درمانی، کاهش راندمان کاری پزشکان و مشکلات عدیدهای شده است که عمدهی آنها در عبارت کوتاهِ «اهانت به پزشکان» معنا مییابند.
به همین جهت از مسئولان محترم ذیربط استدعا میکنیم بهجای اعتنا به زمزمههای رایگانسازی ویزیت پزشک در بخش دولتی، به متعادلسازی هزینهی ویزیت و تهیهی دارو از طریق «افزایش درصد پرداختی مراجعان به حداقل ۵۰ درصد حق ویزیت خصوصی» و تخصیص ماحصل این افزایش نرخ به «تسهیل دسترسی بیماران به خدمات بهداشتی- درمانی، تأمین داروهای اساسی یا کاهش قیمت داروهای پرمصرف» مبادرت ورزند.
در نظر گرفتن تخفیف برای افراد تحت پوشش بهزیستی و کمیتهی امداد و همچنین اعطای تخفیف جهت حضور بهموقع برای ویزیت دورهای مادران باردار، کودکان و مبتلایان به دیابت و فشارخون بالا یا بیماریهای خاص، از جمله راهکارهایی است که در صورت افزایش نرخ ویزیت، از کاهش مراجعات ضروری جلوگیری مینماید.
با تشکر از عنایت و پیگیری شما
از طرف: جمعی از پزشکان عمومی خدمتگزار مردم ایران
ویژه
بحث و گفتگو