ما، جمعی از دانشجویان و همکاران دانشگاهی بابک خرمدین، اعلام میکنیم شخصیتی که از او میشناختیم انسانی متین، مؤدب، بیحاشیه، منطقی و متعهد بود. ایشان فردی اندیشمند و مدرسی مجرب و بسیار محبوب بود و هرگز در اندیشهمان چنین تصویری که از وی ساخته شده، جای نمیگیرد.
در واقع نمیتوانیم بر اساس صحبتهای پدر ایشان، باور کنیم که این مرد محجوب دانشگاه آن هتاک جفاپیشه خانه و خانواده باشد. آنانی که وی را در محیط خانواده میشناختند نیز این تصویر را مردود میانگارند. مگر او به عشق خانه و خانواده ترک غربت نکرد و به وطن بازنگشت؟ پس چگونه در مخیله آدمی میگنجد که او برای آزار والدینش رجعت کرده باشد؟
درصورتیکه به فرض محال آنچه درباره مرحوم خرمدین ذکر شده درست باشد، باز هم اشاعه این اخبار در این حال و احوال، دون شأن انسانی است و تنها روح آزرده این دوست فقید را آزردهتر میکند. چگونه به این راحتی اجازه انتشار خصوصیترین مسائل زندگی آدمها آن هم برگرفته از تحقیقات مقدماتی چنین پرونده پرشبههای داده میشود؟ آیا جمیع مسئولان محترم که بیشک با دقت در حال واشکافی ماجرا هستند، نمیبایست حافظ این اطلاعات میبودند و مانع نشرشان میشدند؟ یا رسانهها نمیبایست تعهدی در این زمینه احساس میکردند؟
لذا با عنایت به آنچه ذکر شد، ضمن اعتراض به این شیوه خبرپراکنی که چهرهای منفی از این استاد و مرد خوب دانشگاهی بین مردم ساخته، از آحاد جامعه ایرانی استدعا داریم با پایان دادن به قضاوتهای زودهنگام، به آرامش روح انسانی که به دردناکترین و فجیعترین شکل ممکن عالم خاکی را ترک کرد، کمک کنند.
موفق شد
بحث و گفتگو