روز سهشنبه سوم شهریورماه نشستی با عنوان «نشست ویژه کارزارهای صنفی فرهنگیان» در کافهرویداد کارزار و با حضور جمعی از مسئولین از ارگانهای مختلف از جمله صندوق ذخیره فرهنگیان، دفتر ارتباطات مردمی نهاد ریاست جمهوری، سازمان بازرسی کل کشور و... برگزار شد. در طول این نشست و در حاشیه آن برخی از شرکتکنندگان ضمن طرح انتقاداتی نسبت به کلیت شیوه مطالبهگری فرهنگیان، نکاتی در خصوص نشستهای کافهرویداد کارزار طرح کردند. در همین راستا، محمدرضا انتظاریان، نویسنده کارزارهای متعدد در حوزه حقوق فرهنگیان و از کنشگران صنفی یادداشتی را در اختیار پلتفرم کارزار قرار داد.
یادداشت آقای انتظاریان در این خصوص را مطالعه کنید: در نشست دیشب که با حضور نمایندگان محترم صندوق ذخیره فرهنگیان، ریاست جمهوری، سازمان بازنشستگی کشوری و جمعی از فرهنگیان مطالبهگر در محل کافه کارزار برگزار شد، موضوعات مهمی مطرح و بررسی شد.
با این حال، در جریان گفتوگوها، متأسفانه برخی اظهارنظرها درباره عملکرد کارزار و دوستان پرتلاش ما در این مجموعه مطرح شد که به نظر میرسد بخشی از آن، ناشی از شناخت ناکافی از سازوکار، ظرفیت و کارکرد پلتفرم کارزار و کافه کارزار باشد.
باید توجه داشته باشیم که کارزار فقط یک جلسه یا یک نشست نیست. کارزار بستری است برای آنکه مطالبات پراکنده مردم به مطالبهای عمومی تبدیل شود، صدای جامعه به مسئولان برسد، زمینه گفتوگو فراهم شود و مسیر پیگیری مطالبات شکل بگیرد.
طبیعی است که همه نشستها بلافاصله به تصمیم اجرایی یا نتیجه نهایی منجر نشوند. بسیاری از مطالبات اجتماعی و صنفی، نیازمند گفتوگو، پیگیری مستمر، مطالبهگری رسانهای و همراهی دستگاههای مسئول هستند.
بنابراین، نقد کردن حق همه ماست؛ اما قضاوت باید پس از شناخت، بررسی و انصاف باشد.
اگر در عملکرد کارزار کاستی یا ایرادی وجود دارد، بیتردید باید آن را شفاف و مستند مطرح کنیم؛ اما شایسته نیست بدون شناخت کافی از فعالیتها و زحمات دوستان، تلاش آنان را زیر سؤال ببریم یا نسبت به انگیزههایشان قضاوت کنیم.
بیایید به جای تقابل، همافزایی ایجاد کنیم؛ به جای تخریب، نقد سازنده داشته باشیم و به جای انتظار نتیجه فوری، بر پیگیری مستمر و نتیجهمحور تأکید کنیم.
معیار ما باید یک چیز باشد:
حق فرهنگیان، کرامت آنان و تحقق مطالبات قانونی آنان.
کارزار نیز مانند هر نهاد و بستری که در مسیر مطالبهگری فعالیت میکند، باید همواره در برابر مردم و مطالبهگران شفاف، پاسخگو و نتیجهمحور باشد.
پس نه دفاع بیچونوچرا از افراد درست است و نه تخریب شتابزده آنان.
نقد کنیم، اما منصفانه؛
مطالبه کنیم، اما آگاهانه؛
و قضاوت کنیم، اما پس از شناخت.
این مسیر، راه درست مطالبهگری مدنی و مسئولانه است.