جناب آقای دکترمسعود پزشکیان
با عرض سلام
احتراماً ما جمعی از سه هزار راننده فعال شرکت مخابرات ایران، به نیابت از جمیع رانندگان استیجاری فعال در سایر ادارات و نهادها، خواستار تبیین و وضع قانونی هستیم که قشر زحمتکش فوق را از چتر حمایتی قوانین کار بهرهمند نماید.
برخی از مشکلات به شرح زیر است:
عنوان شغلی همکارانمان به صرف اینکه مالک ابزار کارشان (خودرو) هستند عنوان «صنفی» گرفته و معضل فوق باعث شده رانندهای که سرمایه زندگیاش را به کار گرفته، علیرغم تحمل تمامی هزینههای سرسامآور مصرفی و استهلاک و سوخت، دریافتی کمتر از کارگر حداقلبگیر قانون کار داشته باشند.
فقدان مرجعی برای تعیین اجرت منصفانه خدمات در قراردادهای سالانه، نبود ساعات کار مشخص، عدم بهرهمندی از عیدی، پاداش، پایان کار، مرخصی، عائلهمندی، حق مسکن، بن و... نیز از دیگر مشکلات این قشر است.
استدعا داریم با همت و درایت ریاست جمهور عدالتخواه و حامی اقشار آسیبپذیر دستور فرمایید قانونی را وضع و یا اصلاح نمایند که برای کلیه رانندگان خودروهای استیجاری در سراسر کشور علاوه بر قرارداد اجاره وسیله نقلیهشان، قراردادی مستقل با شخص راننده (اپراتور وسیله) به عنوان نیروی انسانی و زیر چتر قانون کار با حداقلهای تعریفشده منعقد شود تا به حول و قوه الهی این خلاء قانونی و معضل کاری کشور مرتفع شود.
ویژه
بحث و گفتگو