وزیر محترم ارشاد جمهوری اسلامی ایران
با سلام؛
مطمئناً همگی شاهد اتفاقات سالهای اخیر در کشور و واکنشهای مختلف به آن بودهایم. یکی از مسائلی که ذهن ما را مشغول کرده، صدور مجوز وزارت ارشاد برای انتشار آلبوم شروین حاجیپور، خوانندهای است که در جریان اغتشاشات در کشور، به طور مستقیم با انتشار آهنگهایی در حمایت از اعتراضات و جنبشهای فراقانونی، باعث تحریک افکار عمومی و ایجاد تنشهای بیشتر شد. این امر نهتنها به تشویش افکار عمومی کمک کرد، بلکه در نهایت به هزینههای جانی و مالی زیادی منجر گردید؛ از جمله جانباختن دهها نفر از جوانان و نیروهای امنیتی کشور.
سؤال این است که چگونه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در چنین شرایطی به چنین فردی مجوز میدهد؟ این اتفاق تنها در حالی قابل قبول است که نخواهیم بپذیریم ارشاد از منافع و امنیت ملی کشور در برابر تهدیدات خارجی و داخلی محافظت میکند. آیا واقعاً میتوانیم به راحتی چشمپوشی کنیم از اینکه فردی که در این شرایط حساس، در صف مخالفان دولت و نهادهای امنیتی قرار گرفته، حالا به راحتی مجوز برای انتشار اثر خود بگیرد؟
در عین حال، نگاه مقایسهای به وضعیت کشورهای دیگر نیز این سؤالات را به ذهن میآورد. چرا در کشوری مانند آمریکا، حتی حمایت از یک جنبش سیاسی مانند فلسطین، منجر به تعلیق تحصیلی و اخراج از دانشگاهها و عواقب بسیار میشود، اما در ایران، دولت با شعار "وفاق" و به بهانه ایجاد فضای مسالمتآمیز، به افرادی که امنیت کشور را به خطر انداختهاند، مجوز میدهد؟ آیا این تضاد به معنای نادیده گرفتن امنیت ملی و حقوق مردم است؟ آیا این کار به معنای تشویق سایر هنرمندان به گرفتن مواضع ضد امنیتی برای کسب شهرت، بدون روبهرو شدن با هیچ عواقبی نیست؟
ما، امضاکنندگان این کارزار، خواستار پاسخگویی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هستیم. چرا در حالی که بسیاری از هنرمندان از کار در داخل کشور محروم هستند، فردی مانند شروین حاجیپور که تمامی عناصر ضدانقلاب را در اینستاگرام و توییتر خود به اصطلاح "فالو" دارد، مجوز انتشار آلبوم و احتمالاً برگزاری کنسرت در آینده میگیرد؟
همچنین لازم به ذکر است موسیقی شروین حاجیپور از نظر بسیاری از کارشناسان حوزه موسیقی، نه تنها از لحاظ کیفی فاقد ارزشهای حرفهای است، بلکه از نظر محتوایی نیز با اصول و موازین شرعی و فرهنگی جامعه اسلامی مغایرتهای آشکاری دارد. آثار وی عمدتاً با رویکردی سطحی و مبتذل تولید شدهاند که نهتنها به لحاظ ساختار هنری و موسیقایی فاقد استانداردهای لازم هستند، بلکه محتوای متون آهنگهایش نیز شدیداً از معیارهای اخلاقی فاصله دارد.
نقدهای متعدد از سوی متخصصین موسیقی بر ضعفهای تکنیکی و اجرایی آثار این خواننده تأکید دارند؛ از جمله استفادهٔ نابجا از سازبندیها، هماهنگی ضعیف و در بسیاری از مواقع، عدم رعایت اصول پایهای در تنظیم و تولید موسیقی. به گفتهٔ بسیاری از کارشناسان این حوزه، چنین آثاری حتی به سختی میتوانند در ردیف موسیقی و "خوانندگی" قرار گیرند و در حقیقت نمیتوان این نوع آثار را به عنوان یک اثر موسیقایی حرفهای و معتبر تلقی کرد.
علاوه بر این، برخی از قطعات وی به وضوح به ترویج مفاهیم غیراخلاقی و مستهجن پرداختهاند که با اصول و ارزشهای دینی و فرهنگی جامعه اسلامی در تضاد است. این موضوع نهتنها در تضاد با فرهنگ ملی کشور ماست، بلکه به طور مستقیم بر تهدید هنجارهای اجتماعی و اخلاقی نیز تأثیر منفی میگذارد. در چنین شرایطی این سؤال پیش میآید که چگونه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نهادی که به نظارت بر تطابق آثار هنری با موازین اسلامی و اخلاقی کشور مسئول است، مجوز چنین آثاری را صادر میکند؟
ما از مسئولین مربوطه درخواست داریم که در این باره شفافسازی کرده و توضیح دهند که چگونه چنین تصمیماتی با منافع و امنیت ملی همخوانی دارد.
موفق شد
ویژه
